jueves, 25 de septiembre de 2008

O IMPOSTO SUCESORIO [22.09.2003]

Embaixada de España, en Roma. A escultura representa ó mal. Podemos decir que tamén á Administración que non perdoa ós herdeiros, nas testamentarías.

Pontevedra, 25.09.2008

Entrada n. 602 do blog.

Como complemento do traballo semanal do día 22.09.2008, titulado "Madrid como deslocalizador", remito ó lector a dous traballos do ano 2003, que xa foron incluídos neste blog con data 17.07.2007 e que se titulan: "O Imposto Sucesorio" e "O Imposto Sucesorio, de novo".

Son traballos que van sobre o mesmo tema que o do 22.09.2008, o imposto confiscatorio, un imposto que se mostra rebelde a desaparecer nun país que a opinión pública, decote nun maior porcentaxe, define como solar da corrupción política. Eso inflúe no sistema fiscal, evidentemente. Os políticos fanse multimillonarios; as familias arruínanse pra que os "donos da Administración" poidan embuchar aínda máis, mante-la súa maraña.

Só así podemos entender, pola cobiza da clase política, que se manteña vivo un imposto sen xustificación, suprimido xa en países como Xapón [1953] ou recentemente en Austria e Dinamarca, según comentabamos nos traballos do ano 2003, ós que remitimos ó lector por estaren máis argumentados doctrinalmente que o titulado "Madrid como deslocalizador" e incluídos, como dixemos, neste blog.

martes, 23 de septiembre de 2008

STEPHEN HAWKING, PEREGRINO DA LUZ

Stephen Hawking, o físico de renome mundial, na súa visita a Compostela. (Foto do Faro de Vigo)
  
Pontevedra, 23.09.2008

Entrada n. 601 do blog

STEPHEN HAWKING, PEREGRINO DA LUZ,
por Xesús López Fernández

Santiago está afeito a recibi-la visita de peregrinos famosos. Pero desta volta, coa chegada de Stephen Hawking, o físico de renome mundial ó que lle foi outorgado o Premio Fonseca, como peregrino, visteu as súas mellores galas. Debeu resultar emocionante pra tódo-los presentes asistir ó acto da "invocación" deste home enfermo ó Apóstolo Santiago, ó que pideu, nun texto leído pola súa filla Lucy e despois de se definir como "peregrino do universo" que abra o corazón da humanidade "á esperanza, á xusticia e ó amor".

Emocionante tamén o discurso do deán da catedral, José María Díaz, que recibeu ó popular cientifico cun discurso no que o calificou como "peregrino da luz". Sí, emocionante. No honor do científico funcionou o botafumeiro.

Axenda apretada a do home, que se identificou co Camiño. Previsto o recorrido dun tramo do mesmo, Hawking irá tamén ó cabo Finisterrae. Deixémolo así, en latín, como lingua máis universal. E lembrémo-lo dito por Dante Allighieri: "palmeiros son os que van á Terra Santa, romeiros os que visitan Roma, pero só son peregrinos os que van a Compostela". 

No honor de Hawking foi inaugurada unha placa no parque de San Lázaro, perto doutra adicada a Paulo Coelho. Reitero, todo emocionante.  

O DECRETO DA SUPRAMUNICIPALIDADE DE LOURIZÁN.


O espacio que está á vista, Santa María mirando á ría, merecería unha verdadeira praia antes que permanecer coa agresión viaria sobre o mar, á que Mosquera lle está a impoñer novas variantes, como  a nova ponte das Correntes que xa ten deseño. Levantaron o porto román do Burgo, pero permanecen as agresiós ó medio natural, que o emperador Adrián soubo evitar. 

Espacio roubado ó mar, en Lourizán, o solar que algús cobizan antes que lle devolve-la vida á ría, a idiosincrasia perdida, da que é testimonio a foto anterior. (Nota do 26.02.2013:¡E pensar que Fraga, a cambio de monte Gaiás, dictou o decreto de supramunicipalidade en favor de Ence/José Luís Méndez, pra asentare aí unha papeleira, Tisú de Lourizán!)

Pontevedra, 23.09.2008

Entrada n. 600 do blog.

O decreto da supramunicipalidade de Lourizán,
por Xesús López Fernández

O recurso da APDR en relación co decreto Fraga de supramunicipalización pra lle achanza-lo terreo a Georgia Pacific, Tissú de Lourizán, a empresa que se chegou constituir sen dispoñer de terreo, foi desestimado.

Xa que logo, abriríase, parece que xa fóra de lugar, a posibilidade pra completa-lo ciclo do papel en Lourizán, pra dunha vez por todas rubrica-lo holocausto da ría. Malo cando os políticos xogan a empresarios ou a recibiren favores dos mesmo. 

Naturalmente, APDR vai recurrir ante o Supremo porque a decisión do TSXG parece pouco argumentada. Teñamos en conta o fracaso da pretensión de Ence de declarar como innecesario o espacio todo que fora declarado como dominio público marítimo terrestre por decreto do ministerio de Medio Ambiente de dona Isabel Tocino, con data 14.11.1996. Non está lonxe o recordatorio do ministerio de Medio Ambiente, sendo desta volta ministra dona Cristina Narbona, antes de ser dinamitado o ministerio polo goberno socialista. Pero a definición, conforme á Lei de Costas, quedou 
clara: os dominios públicos marítimo terrestres teñen o carácter de "inalienables, inembargables, imprescriptibles e insusceptibles de desafectación".

Así as cousas, fan mal os partidos en no se pronunciar radicalmente pola salvación da ría. Xa se sabe, o PSOE minteu en campaña; o BNG sigue coa súa especialización de vendedores de bolas de neve, abandeirando un ecoloxismo de mentira, que si eles quixeran e levando oito anos como levan coa súa propaganda de cornetín e malabares, Lourizán estaría liberado. Pero, difícil, porque parece estar tamén o grupo pola conversión en solar do dito espacio, como xa temos apuntado neste blog.

E finalmente, o PP volve carecer de mensaxe cun Alberto Núñez Feixóo ó que habería que informar ampliamente dos disparates que aquí se levan feito. E a mensaxe de Telmo Martín, por cambiante, tampouco vale. 

Teñamos presente que o TSXG dictou recentemente outra sentencia, instando do ministerio de Medio Ambiente a cancelación da concesión, en Mollavao, dunha bolsa de terreo comprendida no espacio deslindado por medio do decreto citado, de Isabel Tocino, do 14.11.1996.