Esta fotografía debe ter máis de cen anos. Aínda non existía a Avda. Uruguai. Podemos maxinare os primitivos peiraos como puntos de arribada e atraque das dornas do xeito, as que pescaban "sardiñas a eito". O fondo da ría estaba intacto. Actualmente quedou estreitada a ría en máis dun 50% do seu ancho, precisamente na zona que, parcialmente, recolle a fotografía. (Foto do blog Vellapontevedra.blogspot.com, un gozo de información).
Vista da ría dende a Alameda pontevedresa. Aínda non se construíra a ponte da Puntada, posiblemente tampouco a avenida de Marín. Na punta que se ve cara ó fondo, pola banda esquerda da ría, queren construiren o scalextryc a tres niveles e con douscentos metros de diámetro ó que se alude no artículo semanal que sigue. Contra eso non se pronunciou o PSOE, nen o BNG, nen o seu brazo verde, a APDR, que prepara unha marcha contra Celulosas pró 11 dos correntes, presuntamente ó dictado do BNG. Activan a súa farsa periódica.Pontevedra, 5.06.2011
Artículo semanal.
Entrada n 1436 do blog
En Pontevedra, qué goberno?
por Xesús López Fernández
Aquí o PP foi partido máis votado, sen maioría absoluta. Conforme á política de pactos, estamos ante o posible parto dunha nova coalición do BNG co PSOE, que case desaparece nestas elecciós. Certo que en clave local pode salvarse un partido aínda sendo causa, dende o Goberno central, da situación de tremenda involución que sofre o país, da escandalosa cifra de paro, mesmo de recortes en materia social e, por último, agora coa teima de lle impoñeren ós historiadores a forma de escribi-la historia. Pero regresemos a Pontevedra, onde o partido pode estar agora penando o feito de non ter contado con Teresa Casal como candidata, pois visto polo miúdo o que se leva feito no eido do urbanismo local, as obras controladas por Casal na zona vella están máis na línea dun urbanismo digno que as anteriores, a excepción da reconfiguración da Avda. de Sta. María como deserto de pedra, ou o Campillo de Santa María que, arrasado, xa non se sabe o que é.
Os erros páganse e a Louro fáiselle difícil pactar, porque quere ter responsabilidades de goberno. El, que foi delegado de Goberno, algo puido ter feito pra acadare unhas posibilidades certas á hora de presenta-la súa candidatura. Refírome á restauración do Estado de dereito, que aquí non se ve. E sobre éso responde o home nun chat aínda verificable en internet. A pregunta 16 vai sobre éso: “O Estado de dereito acátase e debe implica-la execución das sentencias sobre o Porto de Marín a mai-lo ferrocarril. ¿Por qué non se compromete en campaña? ¿Por qué non explica as carencias existentes en política medioambiental?” O home responde: “Nós defendemos o Estado de dereito, defendemos as leis e as resolucións dos órganos xudiciais, en Pontevedra e en España. Elo supón a execución das sentenzas emitidas polos tribunais”. Difícil de creer, difícil de maxinare ó trío do PSOE, mancomunado co BNG, como rexeneracionistas. Coido que, ademáis, ambos partidos careceron, na campaña, de programa ambientalista. E xa non compren ofertas despois de tanta oportunidade perdida prá defensa das leis.
Coido que o programa de Telmo Martín contiña varias propostas que moitos pontevedreses non podiamos aceptar (Ence pra Bora-Marcón, a Praza de Galicia, o ff.cc. a Marín pra pasaxeiros, cando está sentenciado), pero sí soubo decir que el se oporía con tóda-las súas forzas á construcción do demencial scalextryc proiectado prá punta de Mollavao, tema que a moitos electores lles pasou desapercibido, que vai representare un golpe mortal prá nosa ría. Aí puido ter Telmo un mazo implacable contra BNG e PSOE, como tamén no tema da edar d´Os Praceres, prometéndolle ás mariscadoras o último día da campaña que a había retirar daquel lugar. Ésa era outra cuestión pra mazare unha e outra vez, non pra tocala xa en tempo de desconto. E a ver cómo se lle devolven os cartos aí invertidos á UE, cándo se produce, a nivel local, a necesaria confesión de culpa. Porque somos moitos os indignados aínda que non teñamos participado en nengunha acampada con auga corrente, luz e wifi, pra reivindicare unha chamada, polos medios extranxeiros, Spanish Revolution.
En fin, Louro, que di que os socialistas son os que mellor comprenden a maioría social de Pontevedra (difícil cunha militancia de pouco máis de trescentos afiliados), ten diante súa un madarrón ou comareiro de difícil remontada. Tal vez dous, porque en Política todo é posible en materia de pactos: que goberne a lista máis votada, exercendo o PSOE de oposición crítica; coalición co BNG, da que na última edición non saíron beneficiados; coalición incluso co PP. Difícil. Pero, repito, son moitos os indignados na nosa cidade, sen necesidade de acampar, por cousas aquí feitas. ¿Spanish Revolution?. No País Vasco. Alí desapareceron practicamente o PP e mái-lo PSOE. IU e UPyD, que tentaron beneficiarse das acampadas, non sacaron un concellal. Galicia é un país distinto e Louro ten diante súa un tema longo. Pra pensar.
por Xesús López Fernández
Aquí o PP foi partido máis votado, sen maioría absoluta. Conforme á política de pactos, estamos ante o posible parto dunha nova coalición do BNG co PSOE, que case desaparece nestas elecciós. Certo que en clave local pode salvarse un partido aínda sendo causa, dende o Goberno central, da situación de tremenda involución que sofre o país, da escandalosa cifra de paro, mesmo de recortes en materia social e, por último, agora coa teima de lle impoñeren ós historiadores a forma de escribi-la historia. Pero regresemos a Pontevedra, onde o partido pode estar agora penando o feito de non ter contado con Teresa Casal como candidata, pois visto polo miúdo o que se leva feito no eido do urbanismo local, as obras controladas por Casal na zona vella están máis na línea dun urbanismo digno que as anteriores, a excepción da reconfiguración da Avda. de Sta. María como deserto de pedra, ou o Campillo de Santa María que, arrasado, xa non se sabe o que é.
Os erros páganse e a Louro fáiselle difícil pactar, porque quere ter responsabilidades de goberno. El, que foi delegado de Goberno, algo puido ter feito pra acadare unhas posibilidades certas á hora de presenta-la súa candidatura. Refírome á restauración do Estado de dereito, que aquí non se ve. E sobre éso responde o home nun chat aínda verificable en internet. A pregunta 16 vai sobre éso: “O Estado de dereito acátase e debe implica-la execución das sentencias sobre o Porto de Marín a mai-lo ferrocarril. ¿Por qué non se compromete en campaña? ¿Por qué non explica as carencias existentes en política medioambiental?” O home responde: “Nós defendemos o Estado de dereito, defendemos as leis e as resolucións dos órganos xudiciais, en Pontevedra e en España. Elo supón a execución das sentenzas emitidas polos tribunais”. Difícil de creer, difícil de maxinare ó trío do PSOE, mancomunado co BNG, como rexeneracionistas. Coido que, ademáis, ambos partidos careceron, na campaña, de programa ambientalista. E xa non compren ofertas despois de tanta oportunidade perdida prá defensa das leis.
Coido que o programa de Telmo Martín contiña varias propostas que moitos pontevedreses non podiamos aceptar (Ence pra Bora-Marcón, a Praza de Galicia, o ff.cc. a Marín pra pasaxeiros, cando está sentenciado), pero sí soubo decir que el se oporía con tóda-las súas forzas á construcción do demencial scalextryc proiectado prá punta de Mollavao, tema que a moitos electores lles pasou desapercibido, que vai representare un golpe mortal prá nosa ría. Aí puido ter Telmo un mazo implacable contra BNG e PSOE, como tamén no tema da edar d´Os Praceres, prometéndolle ás mariscadoras o último día da campaña que a había retirar daquel lugar. Ésa era outra cuestión pra mazare unha e outra vez, non pra tocala xa en tempo de desconto. E a ver cómo se lle devolven os cartos aí invertidos á UE, cándo se produce, a nivel local, a necesaria confesión de culpa. Porque somos moitos os indignados aínda que non teñamos participado en nengunha acampada con auga corrente, luz e wifi, pra reivindicare unha chamada, polos medios extranxeiros, Spanish Revolution.
En fin, Louro, que di que os socialistas son os que mellor comprenden a maioría social de Pontevedra (difícil cunha militancia de pouco máis de trescentos afiliados), ten diante súa un madarrón ou comareiro de difícil remontada. Tal vez dous, porque en Política todo é posible en materia de pactos: que goberne a lista máis votada, exercendo o PSOE de oposición crítica; coalición co BNG, da que na última edición non saíron beneficiados; coalición incluso co PP. Difícil. Pero, repito, son moitos os indignados na nosa cidade, sen necesidade de acampar, por cousas aquí feitas. ¿Spanish Revolution?. No País Vasco. Alí desapareceron practicamente o PP e mái-lo PSOE. IU e UPyD, que tentaron beneficiarse das acampadas, non sacaron un concellal. Galicia é un país distinto e Louro ten diante súa un tema longo. Pra pensar.
