Pontevedra, 17.06.2014
Entrada n. 1763 do blog
Artículo semanal publicado no Diario de Pontevedra
A bandeira española,
por Xesús López Fernández
No Congreso dos Diputados consérvase unha bandeira bicolor da milicia de Cabezas de Buey do 1813. Neste país, ó que algús queremos seguir chamando España, prodúcese un fenómeno tan signficativo como sorprendente: un símbolo que tiña que ser común, a bandeira de España, tense convertido en bandería antre os que exhiben con orgullo a roxigualda (dereitistas) e a tricolor da República (esquerdistas). España é un vello país, mais a diferencia de tóda-las naciós (incluso as máis modernas), as manifestaciós fanse baixo as bandeiras dos partidos, das Comunidades Autónomas (algunhas recén inventadas)…ou, no mellor dos casos, coa tricolor da República, da “progresía”. Pero a bandeira de España non ven de Franco, nen de Juan Carlos I, que ven do reinado de Carlos III, primeiro como pabellón da Armada e posteriormente como enseña de España. O tempo non minte.
Pero a bandeira tricolor tense convertido nun símbolo pancarteiro contra o sistema, contra a bandeira roxigualda, na que algús ven a perpetuidade do réxime franquista, e así nos vai… Como que cando se ondea unha tricolor caemos no erro de comparala coa bandeira de España, concedéndolle a aquela unha importancia que non ten, incluso históricamente. Pra moitos, a tricolor ven sendo como a bandeira doutro país, a ferramenta común prós escraches antisistema que se levan producido dend´o pasado 25.05, cando coas elecciós europeas o PPPSOE quedou claramente tocado, azourido pra longo. Os novos grupos emerxentes queren cambia-la Constitución, cambia-la bandeira, cambia-lo sistema, poñer en marcha a gran deboura, que non falte ruído, pra ver qué futuro imos construir. Fai falta estar gagá pra decir que a bandeira roxigualda foi un invento de Franco. Eso andan a deci-los que queren esnaquiza-lo país.
“A cuestión da bandeira é un dos motivos que estúpidamente dividen ós españoles e que teñen a súa orixe na conducta mezquiñamente partidaria dos nosos políticos. O cambio da bandeira feito pola República constitueu un erro certo:”
“1. Porque non respondía a unha aspiración nacional, nen tan siquer popular. A bandeira republicana era desconocida pola inmensa maioría dos españoles.”
“2. Porque se reemprazaba unha bandeira nacional por unha bandeira partidaria e así se dividía España.”
“3. Porque non era necesario e consecuentemente sóo podía producir complicaciós, como ten acontecido.” “A bandeira (roxigualda) que tiñámo-los españoles non era monárquica, senón nacional. A bandeira dos Borbós foi branca; a bandeira real era un guión mourado”.
O Goberno debería procurar facer chega-lo texto do artículo de don Vicente Rojo, a toda a nación, incluso nas masivas manifestaciós rupturistas arroupadas con bandeiras tricolor poderiase anima-la actuación cun pouco de cultura: milleiros de papeles impresos coa carta do xeneral, pra que o persoal aprendera a lección.
