Giuliano Ferrara, creador do movemento e partido político pro-Vida, que se declara ateo pero comparte a fe de Benedicto XVI en Xesús, dí: Defendo a vida diante da ONU. 
Terceira fase do aborto. Cando o feto aínda mantén a cabeza no ventre materno, o abortista fúralle a nuca cunhas tixeiras. Na cuarta fase culmina o crime. O abortista chúchalle cunha sonda a masa encefálica. ¿Qué diferencia existe antre este tipo de morte ou a que practican os terroristas? ¿Quén é máis asesin@?
Holocausto na Alemania nazi.
Holocausto nas clínicas abortistas d´hoxe. E as feministas aínda reivindican o seu dereito pra acabaren coas novas vidas, como se fosen tumores ou quistes...!Pontevedra, 10.03.2008
Entrada n. 449 do blog. Traballo desta data, a publicar en diversos medios. O mundo vai mal, está tolo. O aborto non é nada máis que un dos medios que Satán usa pra acabar coa familia, coa sociedade, coa relixión. E Satán ten moitas correas de transmisión, dende as que se fala do aborto como un dereito das mulleres pra seren máis libres. Aínda onte, 9.03, a prensa recollía a noticia de que o 8.03 declaraban en Pontevedra teren abortado un colectivo de 200 mulleres. Abortos reales ou mentales, en solidarización coas que xa non creen na familia, que renunciaron á condición de nais. En fin, o tema é longo e haberá ocasión de volver sobre o mesmo. A aparición dun movemento pro-vida pode significar que algús sectores da sociedade van cansos de aguantar tanta estupidez como se nos leva contado co apoio da megafonía política.
Entrada n. 449 do blog. Traballo desta data, a publicar en diversos medios. O mundo vai mal, está tolo. O aborto non é nada máis que un dos medios que Satán usa pra acabar coa familia, coa sociedade, coa relixión. E Satán ten moitas correas de transmisión, dende as que se fala do aborto como un dereito das mulleres pra seren máis libres. Aínda onte, 9.03, a prensa recollía a noticia de que o 8.03 declaraban en Pontevedra teren abortado un colectivo de 200 mulleres. Abortos reales ou mentales, en solidarización coas que xa non creen na familia, que renunciaron á condición de nais. En fin, o tema é longo e haberá ocasión de volver sobre o mesmo. A aparición dun movemento pro-vida pode significar que algús sectores da sociedade van cansos de aguantar tanta estupidez como se nos leva contado co apoio da megafonía política.
Venceremos [10.03.2008],
por Xesús López Fernández
A polémica está viva no noso país, onde o Goberno está traballando nun decreto que eximiría ás clínicas abortistas de se desfacer da maioría dos fetos abortados como cadavres: non os considera restos humáns con entidade dabondo. Na falta de conciencia moral que implica o decreto, os fetos serían simples restos biosanitarios coa condición de non teren chegado ás 28 semás de xestación. Eso é o que propón o ministro Bernat Soria, polémico, cuestionado, con dúbidas sobre o seu curriculum, según certos medios. Pero á marxe das mulleres que o arroupaban nas fotografías da pasada campaña, outras están recollendo sinaturas a un manifesto, “Mujeres ante el aborto”, firmado xa por non poucas mulleres: Nati Mistral, Paloma Gómez-Borrero, Isabel Durán, Isabel San Sebastián, etc.... O manifesto parte dunha serie de dereitos reconocidos na Constitución e fallos de sentencias diversas, pra concluiren cunha serie de principios como: “Non hai nada máis progresista que defender ós máis indefensos, O máis “conservador” é facer negocio coa vida dos máis débiles, como ten acontecido moitas veces na Historia, A complicidade e o silencio de moitos facilitaron os horrores dos totalitarismos do século XX: xenocio, eutanasia....”.
A deriva política parece nos está a levare a unha situación de verdadeira espiral de martirios e abismo democrático. Pero unha certa reacción, que pode ser crecente, pode agora depender da cruzada de Ferrara, que falou o pasado luns na Aula Magna do CEU e as instalaciós anexas, en Madrid, ante a presencia dun milleiro de persoas. Persoalidades relevantes respaldan a súa petición de moratoria ante a ONU, cuia relación non cabe xa neste traballo. Citaremos a: Lucien Israel, Moshe Bendaján, rabino de Madrid, Gustavo Bueno, Francisco Vázquez, José Luís Garci, Miguel Delibes, Rafael Navarro Valls, Alcaraz, Herrera, e un longo etcétera. Según Ferrara, dende que se aprobou o aborto “o planeta foi sacudido con máis de mil millós de abortos e un manto de desesperanza ten calado na humanidade”.
A moratoria proposta por Ferrara fai un chamamento á defensa dos Dereitos Humáns, que no art. 3º da Declaración Universal manifesta que todo individuo ten dereito á vida, á libertade e á seguridade da súa persoa. A min ocúrreseme, posto que moitas veces parece que falamos nada máis que do home como votante, que a moitas desas criaturas as están privando do dereito a votar dentro de dezaoito anos, talvez de cambia-lo rumbo da Historia. E debemos escolle-la defensa da vida, pois só así vencerémo-la batalla da civilización. Non, polo tanto, “á cultura mortífera que condena á muller ó medo e á violencia antinatural contra a maternidade, á ignorancia, a se afacer ó desamor e á infelicidade”, e ó asesinato de tanta criatura indefensa. ¿Pra cándo un partido pro-Vida en España? Necesitámolo. Seguro que venceremos.
