Pontevedra, 14.01.2014
Entrada n. 1731 do blog
ESTANISLAO FERNÁNDEZ DE LA CIGOÑA,
GALEGO DE NACIÓN E VOCACIÓN,
por Xesús López Fernández
Vigués nado no 1941 é un home polifacético ó que a súa vida profesional como mariño mercante levouno polos mares do mundo na que sería unha etapa de su vida. Pero a maior parte do seu saber está hoxe preñado dos seus diversos labores: naturalista, ecoloxista, antropólogo cultural, xa como divulgador, investigador ou escritor. E aí están os seus 80 libros sobre historia, arte relixiosa, etnografía, espeleoloxía, arqueoloxía, campanoloxía, arquitectura rural, etc., ademáis dos de natureza: espacios protexidos, illas de Galicia, cetáceos, peixes e aves. O home é un explorador da nosa terra, defensor i estudioso do medio ambiente en xeral e da natureza galega en particular que, en representación do movemento ecoloxista galego formou parte das xuntas rectoras dos parques naturales das illas Cíes e do monte Aloia. E reclamado con frecuencia pra impartire cursos, conferencias, coloquios sobre os máis diversos aspectos da nosa natureza polo sociedade galega, ten sido reconocida a súa obra en diversas ocasiós, antr´elas coa "Medalla Galicia". Pero é raro que nadie o teña proposto pró "Vigués Distinguido", reconocemento distinguido a moitos con menos mérito que Estanislao Fernández de la Cigoña.
É importante valora-lo seu perfil, que os interesados han poder apreciaren entrando no enlace inserido ó pe desta entrada, da que están tomádo-los primeiros datos expostos. Traballador incansable e signo Leo, parece está marcado por el, así como pola súa formación xesuítica.
Ecoloxista comprometido e combativo, aínda lembraba no Faro de Vigo do 8.01.2014 a súa defensa das baleas, en Cangas, cando moitos dos seus habitantes vivían da empresa Massó. Escritor feraz tanto en galego como en castelao, afirma ter sido sempre un home libre, algo, según a súa definición que "molesta ós castrados"e afirma algo que todos sabemos: "que o pecado capital do galego e do español é a envidia; pecado do que non se acada beneficio algún [...] e son os envidiosos que tentaron poñerlle paos á súa roda e non conseguiron tumbalo os máis molestos e castrados por esa súa libertade e non dependencia de nadie".
Ó home quédalle a frustración da política, porque teríalle gustado moitísimo ser concellal pra defendere localmente dend´o goberno ou a oposición os seus principios conservacionistas, mais nunca lle deron a menor opción. A dereita, porque sendo ecoloxista xusgábao "roxo recalcitrante", mentres a esquerda, polo seu apelido, creíano e aínda o creen da dereita ultra.
En fin, aí vai o enlace do Faro de Vigo do 8.01.2014, pra unha maior información dunha figura universal, das que tan carente está Galicia nos postos con poder de decisión. E así vai o país, decote máis ecolóxicamente desfeito.
