lunes, 31 de agosto de 2009

O ESMORECEMENTO DO GALEGO (18)

As normas matadoras da concordia, a incompetencia da RAG e outras instituciós, case privaron ó noso pobo de identidade, de lingua.
-
Pontevedra, 31.08.2009
-
Entrada n. 1045 do blog
-
O ESMORECEMENTO DO GALEGO (18),
por Xesús López Fernández
-
Alfredo Conde ten comentado non poucas veces a cuestión de que o idioma é unha creación social; que os idiomas, as falas, son creación de sociedades que poden mesmo seren ágrafas.
-
N´El Correo d´hoxe, na súa nova serie de escritos en castelán, afirma incluso que nengún escritor galego vivo leva escrito tanto como el no idioma do país; que ademais é moi libre de facelo no idioma que lle pete. Por suposto.
-
O caso é que aínda así sigue defendendo o noso idioma con oufanía certa, como facía con data 28 e 29.08.2009, ó falare do 19 aniversario do pasamento de Ramón Piñeiro e do tiberio que se foi armando dende instituciós varias e dende certas editoras en relación coa lingua. D´acordo. É o que aquí vimos mantendo dende hai tempo. Non precisamos da Academia, que aínda que desaparecese non se perdería nada.
-
O malo é que, dend´o portazo de Isidoro Millán González-Pardo ó comprendere a inutilidade desa institución e marchar dalí, non houbo parecidas reacciós por parte doutros académicos, que tiveron unha ocasión única cando lles colaron o paquete normativo en vigor. Agora é tarde pró necesario exercicio de hixiene, de desparasitación da lingua. E da RAG.
-
Enlaces:

sábado, 29 de agosto de 2009

EN TERRA SANTA, 7

Accedimos pola porta Sur. Control.
Vista parcial do Muro das Lamentaciós, o 13.07.2009
Mezquita de al-Aqsa.
Ó fondo, a mezquita de Omar ou Domo da Rocha.
Mezquita de Omar i edículos do entorno.
A igrexa de Santa Ana.
Convento do Ecce Homo, das irmás da Nosa Señora de Sión.
Facendo o vía crucis. Estación 6.
Facendo o vía crucis. Estación 5, a do Cireneo. Vía crucis e zoco interfírense.
Patriarcado da igrexa oriental copta ortodoxa, na estación 9.
Entrada na Basílica.
Interior da Basílica.
Basílica. Vista interior xeral.
Xesús é cravado na cruz.
A crucifixión, representada na Basílica.
Outra vista interior da Basílica.
O lugar dend´o que, según a tradición, a Virxe contemplou a crucifixión do seu Fillo.
Esta foto corresponde a unha igrexa armenia situada no entorno da Basílica, en honor a Santiago. A mesma igrexa armenia.
igrexa armenia.
Unha imaxe de Santiago.
-
Pontevedra, 29.08.2009
-
Entrada n. 1044 do blog
-
Artículo semanal
-
En Terra Santa, 7,
por Xesús López Fernández
-
(continuación) Aínda o 12.7, despois da cea, achegámonos á nova Xerusalén, pra ver algo dos asentamentos urbáns máis recéns, que deixo fóra deste relato. O día 13, pola mañá, era o previsto pra unha visita ordeada da Xerusalén que xira en torno ó xuicio, morte e resurrección de Xesús. I entramos pola porta que dá máis ó Sur, próxima ó Muro das Lamentaciós. Despois do reglamentario control pasamos por unha rampa ó largo das mezquitas, pola fronte da de al-Aqsa, caracterizada por sete grandes pórticos, de gran cabida e que na época cruzada foi utilizada como pazo dos reis latinos. Tamén sería sede dos Cabaleiros Templarios. A outra mezquita, a de Omar, aparece espectacular coa súa cúpula dourada. Nela faise a sentinela do penedío resgardado no seu interior, do que emprendeu viaxe cara a eternidade Mahoma, montado nun cabalo branco alado, según afirman os musulmáns. No espacio, coidadísimo, existen outros edículos e construcciós diversas: fontes, arcos e arcadas, con amplias vistas sobre as ruínas dos vellos templos e da Piscina Probática.
Pasamos á igrexa de Santa Ana, templo cruzado construído en honor de Santa Ana, a nai da Virxe. A tradición di que alí viviron San Xoaquín e Santa Ana, os país de María. Na cripta do santuario sitúase o nacemento da Virxe. E dende un lateral da igrexa aprécianse as ruínas da piscina de Betesda, onde Xesús fixo unha demostración do seu poderío curando a un home que levaba 38 anos paralítico: “¡Levántate, toma a túa padiola e vaite..!”. Así curaba Xesús. Nas excavaciós efectuadas recentemente polos Padres Brancos quedou comprobado que a piscina medía 120 metros de longo, por 70 de ancho e oito de fondo. O templo tivo tamén un pasado como escola coránica. E, da man do noso guía, fomos pasando ós lugares onde se supón foi xusgado Xesús ante Pilato, e flaxelado, no entorno da chamada Fortaleza Antonia, totalmente destruída por Tito no ano 70. Na zona Oeste foi localizado un enorme enlousado, o litóstrotos ó que fai referencia o evanxelista Xohán.

Hoxe existen alí unha escola musulmáa e un mosteiro franciscán e o convento das Irmás de Sión, fundación dun xudeo converso, o Padre Afonso Ratisbone, prá colaboración na conversión doutros xudeos. E do seu lado o arco do Ecce Homo. Dende logo, nada ten que ve-lo aspecto que hoxe mostran os santos lugares coa drescripción evanxélica. O vía crucis que fixemos ese día transcurreu ó longo dun espacio urbanizado, a Vía Dolorosa, que arranca dende o patio de la Madrasah no que se sitúa a condenación de Xesús. Ornada a vía por diversas capeliñas, cruzada tamén de zoco árabe (ou alarbio), presenta a sorpresa de que no lugar da estación n. 9, a da terceira caída, na capela de Santa Elena, ten residencia o patriarcado copto ortodoxo, o convento de San Antonio, dende o ano 325 despois de Cristo, que está situado, en parte elevada, detrás do ábside da Basílica do Santo Sepulcro, Calvario e Resurrección. As cinco últimas estaciós están xa integradas no que hoxe é a Basílica: 10. Xesús, despoxado das vestiduras; 11, Cravado na Cruz; 12, Morre na Cruz; 13, É baixado da cruz e posto nos brazos da súa Nai; 14; É sepultado.
A crucifixión de Xesús tivo lugar fóra das murallas, perto da cidade según San Xohán. “Había un horto e un sepulcro novo onde nadie tiña sido sepultado…, no que puxeron a Xesús.” (San Xohán, 19, 41-42). Pero no ano 44 o Gólgota e o sepulcro quedaron dentro das novas murallas, construídas por Herodes Antipas. Localizáda-las vellas murallas, tra-los santos lugares, quedaba confirmada a letra do Evanxelio. E alí, na Basílica, están claramente indicados os lugares das últimas estaciós do vía crucis. A pedra da unción, na que según a tradición foi embalsamado Xesús, é un dos referentes a visitar, ademais do sepulcro. E tamén está sinalado o lugar dende o que María presenciou a crucifixión do seu Fillo. Cerrámo-la primeira parte da xornada cunha eucaristía na capela da Magdalena, dos Padres Franciscáns. (continuará)


ESTÁN, PRESUNTAMENTE, CONTRA A VIDA

Rodríguez Zapatero e Peces Barba parecen estar en contra do Tribunal Constitucional por non tere apoiado as súas tesis en contra da vida dos nasciturus.
-
Pontevedra, 29.08.2009
-
Entrada n. 1043 do blog.
-
Post do blog de elentir/contando estrelas:
-
PECES-BARBA EXPRESA SU DISGUSTO CON EL TC POR HABER DEFENDIDO LA VIDA Y LA LIBERTAD.
-
Enlace e Elentir: http://www.outono.net/elentir/?p=14664
-
Atendede tamén ós comentarios do post de Contando Estrelas. Pero sobre todo ós artículos relacionados.