Novos vellos enterramentos

Santa María recupera o seu osario medieval, necrópolis xa descoberta no 2007. Coidemos que a cousa vai quedar así, nesa definición.

 Outras necrópolis foron localizadas na zona vella, sobre todo no entorno de San Bartolomeu o Vello, que xa eran sabidas de séculos atrás.

A decoración con cipresesten moito de ridícula, e non é difícil pensar, máis alá da doudice do arquitecto encargado da obra, que algún político pensou que tiña ante sí o filón dalgunha fosa franquista. Pero deso, nada Ainda  que mantiveron os cipreses por algún tempo.

Conseguiron, como xa teño comentado noutra ocasión, crea-lo efecto dunha especie de santa compaña, explicable nesta cidade derrotada polo abuso do granichán como novo e bastardo enlousado da zona vella.

Coido que prá necrópolis de Santa María, prá que hoxe están previstos diversos actos, como se fose unha especie de inauguración, non vai haber novos cipreses, desaparecidos xa do espacio urbán das fotos hoxe inseridas neste post.

Pontevedra, 27.06.2012

Entrada n. 1536

Novos vellos enterramentos,

por Xesús López Fernández



As obras de rehabilitación levadas a cabo no entorno de Santa María (a excepción do puro vandalismo da desfeita do Campiño) deixaron ó descoberto un antiguo cimiterio medieval, no que apareceron unhas vinte tumbas, algunhas delas colectivas, e medio centenar de esqueletes.

Créese que algús dos enterramentos son anteriores á propia basílica, razón pola que os arquólogos estiman que son vestixios do cimiterio dunha primitiva igrexa medieval.

A aqueles fregueses enterrados no cimiterio medieval váiselles rendir unha homenaxe: a colocación dunha lápida coa inscripción do seu rerlembro; os seus restos van ser depositados nun osario construído no lateral norte do templo. Vai ser mañán, xoves, ás oito do serán cando se celebre o acto, no que se prevé que o arqueólogo municipal, Xoán  Carlos Castro fale da importancia do achádego, ademáis  das intervenciós do alcalde -¿?--, do párroco de Santa María, e da presidenta da asociación de veciños, Pilar Señoráns. Moito discurso.Faime gracia que  na noticia se fale tamén da avenida de Santa María, destrozada e convertida en deserto de pedra, outro espacio desalmado como ben saber face-lo BNG.

Enlace: La Voz de Galicia, 27.06.2012: Santa Maraía recupera o osario medieval.

,

DESMEMORIA HISTÓRICA

Imaxes conseguintes á masacre de Alexandría. Informa o ABC d´hoxe, 3.01.2011 (clicade)

Un detalle da Alhambra, en Granada
Outro detalle da Alhambra

No arco apréciase parte do lema dos Reis Católicos: "Ta´to mo´ta"...
O Albaicín, visto dende a Alhambra.

Fachada da igrexa da Nosa Señora das Angustias, patrona de Granada.

Vista da cúpula do templo da Nosa Señora das Angustias.

-

Pontevedra, 2.01.2011

-

Entrada n. 1388

-

Artículo semanal.

-
Desmemoria histórica,
por Xesús López Fernández

-
A igrexa católica copta volve sangar, marcada polo martirio. Desta volta a consecuencia dun novo atentado con 21 mortos, ademáis de numerosos feridos, uns 67. Cando os cristiáns, uns mil, comezaban a saire da misa de galo, do culto de fin de ano celebrado na igrexa dos Santos, en Alexandría, no norte exipcio, un coche bomba estoupou i elevouse, o que parece descarta-la idea primeira manexada polas autoridades de que fose obra dun kamikaze, porque a bomba, que se supón contiña 50 kilos de TNT [ademáis de torcas e parafusos], era difícilmente manexable por un sóo individuo. E aínda que de momento nadie reivindica o atentado, éste parece leva-la marca de Al-Qaeda, que xa o 1.11.2010, por medio do estado islámico de Irak, [unha coalición terrorista da citada organización], rubricara outro contra unha igrexa de Bagdad con data 30.10.2010 e cun saldo de 58 mortos. Mentres, o presidente exipcio Hosni Mubarak pide a cristiáns e musulmáns que se entendan; que a acción terrorista de Alexandría é realmente contra todo o pobo exipcio, con independencia da súa relixión. Parece unha interpretación algo inxenua.

-

A verdade é que a persecución contra os coptos, no Exipto, vai a máis dende hai varios anos, que xa o 20 de Decembro do 2003, en noticia datada en El Cairo, deciase que o Nadal podería ser de cada volta menos feliz prós cristiáns daquela terra, oprimidos baixo leis contra as conversiós ademáis dunha afogante discriminación legal, faltos da máis elemental libertade relixiosa. Prohibido convertirse ó cristianismo. Os cidadáns teñen, ademáis, que indicare na súa tarxeta de identificación se son cristiáns ou musulmáns. Éstos, si se convirten ó catolicismo, poden acabare en prisión, razón pola que os conversos teñen que vivire unha dobre vida. Convírtense, conservan o seu nome (musulmán).., van á igrexa, toman a comunión, pero cando saen do templo compórtanse como os clásicos musulmáns; que se son descubertos van ser arrestados, pra sofrire tortura, forzados pra revela-la identidade doutros conversos. A presión faise insofrible en Exipto.

Parece que en España, en cambio, as cousas van nunha dirección totalmente distinta. A islamización, que intenta barre-lo cristianismo nos países da súa órbita, limitare ou prohibi-la presencia de templos cristiáns, pide carta libre pra nos impoñere as súas leis ou inzare España de mezquitas. Non son frecuentes respostas como as de Noruega ou Australia, con gobernos maduros. ¿Mezquitas nos seus territorios? Cando os países islamizantes acepten a pesencia cristiáa!. Pero esto vai costa abaixo porque “hai que cambia-lo nome a unha discoteca polas súas ameazas; tragar coas carnicerías Halal en España (as que matan cordeiros, vacas ou polos degolados cara a Meca); mulleres con velo Hiyab polas nosas rúas; deixalos construir mezquitas no noso país”. Pero que un grupo de españoles vaia contra a celebración da toma de Granada raia co esperpento. ¿Qué acontece? ¿Que foi un erro a toma de Granada? Pódeo pensare así algún grupúsculo de giliprogresistas desmemoriados.

Granada non era asignatura menor. I estaba pendente. Se o día 2.01.1492 se completou o mapa dos reinos hispanos cristiáns é cuestión a celebrare, naturalmente. Coa súa conquista se acababan oito séculos de ocupación. Pero parece que algús están arrepentidos de que se concluíra a ocupación daquela terra espléndida e “levan dezaséis anos apelando á sensibilidade democrática do concello de Granada”, según din, pero desta volta e coa nova celebración da toma de Granada, non estaría de máis que meditaran [os de Granada Laica, Sos Racismo, e a Asociación pro Dereitos Humáns] sobre os 86 cristiáns mortos en Nixeria por Nadal, ou sobre os conversos ó cristianismo que sofren prisión en Marrocos, en Pakistan, Irán ou Irak, que talvez non conozan un novo Nadal. Ou sobre o último atentado de Alexandría. Que pensen neses casos se o Alzheimer llo permite. Que recen se saben; que non-os cambien a Historia.

QUEREN DINAMITA-LA CRUZ

Os herdeiros dos dinamitadores e queimadores de templos nos primeiros trinta e posteriores, conservan a memoria daquela dinamita, que de novo queren usare pr´abatire a cruz, símbolo de sacrificio e concordia, símbolo tamén da civilización europea. (Fotografía do ABC) La Razón tamén dá a noticia de qu´o Foro da (Des)Memoria está degoirado, debecido, agodiso contra a cruz do Val dos Caídos e piden a súa dinamitación, memoria fresca que deben ter de cando os seus ancestros dinamitaban a Cámara Santa da Catedral d´Oviedo, convertida a cidade d´aquela en cidade mártir. (Fotografía de La Razón)
-
Pontevedra, 18.11.2010
-
Entrada n. 1360 do blog
-

QUEREN DINAMITA-LA CRUZ,

por Xesús López Fernández

-

A Federación Estatal de Foros da "Des"-Memoria Histórica convoca unha concentración en Cuelgamuros que, en plan provocador, tenta celebra-lo 20-N pra clamare pola dinamitación da Santa Cruz, qu´os monxes benedictinos que atenden o culto sexan trasladados, ¿deportados?, o lugar desacralizado e os restos de Franco e José Antonio Primo de Rivera, asesinado polos "ancestros" dos da Des-Memoria Histórica/Histérica, entregados ás súas familias, un paso máis no retorno ó "guerracivilismo" iniciado polos ditos ancestros, seguramente coa idea de cambia-lo parte final da Guerra Civil por outro que comece así como: "Vencido e derrotado o exército fascista, España volve ser libre. Rematou a guerra."

-

Entendída-las obras do Val dos Caídos como gran esforzo de reencontro [a Cruz é o gran símbolo de reconciliación e civilización, á par que de sacrificio]. Sin ela, Europa sería inconcebible, pero vagariñamente no-la están a desfacere, a islamizaren si é posible, incluso coa colaboración de ZP e o seu equipo de luminarias.

-

Se por estes fose volverían os tempos de persecución i exterminio, de dinamitación, como xa apuntamos nunha entrada anterior da que inserimos enlace: A memoria da dinamita (clicade).

-

Pero hoxe informan os diversos medios da noticia apuntada. Incluímos enlaces:

-

La Razón, 18.11.2010: O Foro da Memoria Histórica pide a voladura da Cruz do Val dos Caídos.

-

ABC, 18.11.2010: Piden a voladura da Cruz do Val dos Caídos.

-

Minuto Digital, 18.11.2010: Memoria histérica. Piden a voladura da cruz que preside o Val dos Caídos.

-

La Gaceta, 18.11.2010 O Foro pola Memoria pide a voladura da Cruz do Val dos Caídos.

-

REBELIÓN EN LA SOMBRA, 14.11.2010: Homenaje a los Cybervoluntarios del Partido: Socialismo o muerte. (en clave de humor histórico-negro. Contén un vídeo co himno da URRSS, pra posibles adaptaciós). Non esquezamos qu´a revolución d´Asturias, no 1934 foi consecuencia de golpe d´Estado intentado por Largo Caballero, que quixo sovietiza-lo país). Todo o que veu despois foi pola súa culpa, e as d´outras xentes do Partido Socialista e máis tarde da Fronte Popular.

A FERIDA DO FELIPISMO

Bono mantén que Felipe González foi o mellor presidente español do A ó X. (Foto de La Razón)

Chiste de Caín, en La Razón. A foto finish non parece moi clara, vías pacíficas, ideas que matan, ou aquelo que decía Felipe González: "¡Gato negro, gato blanco, qué máis dá se caza ratos". Algo así si que dixo.
-
Pontevedra, 8.11.2010
-
Entrada n. 1348 do blog.
-

A FERIDA DO FELIPISMO,

por Xesús López Fernández

-

Arruinada España como Estado de dereito a partir do momento no que a Xusticia quedou neutralizada como un dos poderes, dos tres poderes que terían de lle dar sentido ó país; non esquecendo que moitos dos males veñen do tempo de Felipe González que pra moitos españoles careceu sempre de altura moral ou de estadista e qu´o seu papel en asuntos como o do terrosimo de Estado ou os crimes do Gal permanece aínda nun certo clarescuro; talvez por eso é polo que a súa figura e o seu labor siguen a seren cuestionados cando o seu sucesor, ZP, parece marcar aínda unha maior involución no deterioro do país, na prostitución da alma española, na programación do asesinato en serie de novos inocentes, na oficialización da sodomía.

-

Gabriel Albiac estudia aquel nefasto persoaxe e a ferida por el deixada, pero mellor que aproximar catro ideas sobre o individuo e o seu tempo será presentar aquí o enlace do artículo de Gabriel Albiac, o seu traballo d´hoxe, no ABC, no que define a Felipe como "un probe demo que non é máis qu´un morto en vida":

-

La herida del felipismo, de Gabriel Albiac.

O FRACASO DA SOCIEDADE MULTICULTURAL

Angela Merkel acaba de denunciar públicamente que o intento de creare, en Alemania, unha sociedad multicultural, pódese definir como auténtico fracaso. Gran impacto do seu discurso.

-

Pontevedra, 18.10.2010
-
Entrada n. 1317 do blog
-

O FRACASO DA SOCIEDADE MULTICULTURAL,

por Xesús López Fernández

-

O discurso de Merkel é unha definición clara. En Alemania viven actualmente uns catro millós de musulmáns que, d´acordo co su credo e costumes, non se van integrare nunca na sociedade alemáa, que ten un fundamento cristián. É máis, mentres en España está a medra-la influencia musulmáa, que en Cataluña constitúe un auténtico problema, como no caso de Lérida, os cristiáns difícilmente poden malvivir nos países islamistas, nos que están a consumaren un certo xenocidio: queima de igrexas e asesinato de cregos en Afganistán, Turquia, en Irak ou no Exipto, onde están a ver de elimina-los vestixios do cristianismo primitivo, como no caso do país dos dous grandes ríos, Irak. O discurso de Sarrazin, o seu aviso, era claro. O home tivo que dimitir, mais o seu libro foi ben acollido pola sociedade alemáa, que comeza a ver, claramente, qu´o nemigo está na casa.

-

O aviso de Merkel debe servir de alerta pra todo o continente; non pra ZP, que está o papón polo que el chama converxencia de civilizaciós, na que evidentemente debemos considerar como incluídos (¡Ai, ZP, ZP!) os matrimonios antre maricós ou a promoción de abortos nas nenas ás que o seu discurso cultural privou antes da inocencia.

-

Tamén é certo qu´o discurso de Merkel ven a coincidir co de Enrique de Diego e o das "Plataformas de las Clases Medias", dous anos avisándonos da invasión musulmáa; ou o que sustenta Josep Anglada en Cataluña, onde o seu partido PxC, Iniciativa per Cataluña, está a crecer contra a oposición dos partidos involucionistas. Algo pode pasar nas próximas elecciós de Cataluña. Confiemos en que a partir dese momento comece unha real rexeneración no país.

-

Siguen diversos enlaces de noticias, nas que está o verdadeiro interese deste post:

-

El Mundo.es, 17.10.2010: Merkel, El intento de crear una sociedad multicultural en Alemania ha fracasado por completo.

-

Norte de Castilla.es, 17.10.2010: La sociedad multicultural alemana ha fracasado.

-

RTVe: La sociedad multicultural ha fracasado (contén vídeo)

-

Yahoo: Merkel cree que el multiculturalismo ha fracasado.

AS CAMPÁAS DE SANTIAGO

Detalle da fonte dos cabalos, coa catedral de Santiago ó fondo. (foto persoal)

-
Pontevedra, 25.08.2010
-
Entrada n. 1280
-

AS CAMPÁAS DE SANTIAGO,

por Xesús López Fernández

-

A historia conta que cando Almanzor chegou a Santiago, o arraso culminou co roubo das portas e dos sinos, das campáas da catedral, que foron portadas a hombros de cristiáns prisioeiros. Tere conta moi polo míudo no seu blog, o expolio ordeado por Almanzor; tamén o papel de San Pedro de Mezonzo (¿?), o seu aviso ás xentes pra que fuxiran ós montes. E conta tamén de cómo o cabalo de Almanzor morreu ó beber nunha fonte que se correspondería coa actual e tantas veces fotografiada "fonte dos cabalos, dos cabaliños de pedra".

-

Sigue o enlace de "El blog de Tere" que fai alusión á conquista de Almanzor e ás súas campañas, así como ó poder que chegou acadar no emirato de Córdoba. O enlace contén varios vídeos.

-

El robo de las campanas, de El blog de Tere (clicade)

MELILLA, CEUTA E MARROCOS

Aznar, en Melilla, firma no libro de honor da cidade.

Un baño de multitude foi testigo da presencia de Aznar. Os melillenses, como sabemos séntense desprotexidos polo Goberno de ZP, que acaba de lle bombear un millón de euros a Marrocos.

As fotografías presentadas, todas do ABC, evidencian o acerto do ex-presidente e que no PP teñen un referente claro no señor Aznar. Tamén foi oportuna a visita de González Pons.

Un Aznar próximo á xente nesta visita a Melilla.

Unha fotografía persoal da costa africáa, dende Tarifa, o pasado mes de abril. O sátrapa que goberna Marrocos pensa que Melilla, Ceuta, as Canarias e a Andalucía toda, son terreos da súa pertencia, e así elaboran os seus mapas, sen que lle importe a certos socialistas. Os inmigrantes chegados daquel país parecen correspondere a plan preconcebido da islamización crecente do noso país, evidente xa en cidades cataláas.

-

Pontevedra, 18.08.2010

-

Entrada n. 1276 do blog

-

MELILLA, CEUTA E MARROCOS,

por Xesús López Fernández

-

Nen Melilla nen Ceuta foron nunca parte do estado marroquí. Se ben foron, sí, parte do emirato cordobés, pasarían, coa fin da reconquista a formare parte d´España. As tensiós últimamente producidas a causa do bloqueo de suministros que está sofrindo a cidade española, non están a obte-la pertinente resposta por parte do Goberno español, que parece ausente, sen presidente nen ministro de Asuntos Exteriores, afogado coa famosa "alianza de civilizaciós".

-

Pra unha maior información van diversos enlaces con noticias, así como aclaraciós en relación coa realidade histórica da hispanidade d´ambas cidades.

-

ABC.es, 18.08.2010: Aznar: Non vin criticar a nadie.

-

La Voz de Galicia, 18.08.2010: Aznar visita Melilla cando se desactiva o bloqueo marroquí. Blanco acúsao de deslealtade, o que faltaba.
-

Libertad Digital, Pío Moa: Ceuta, Melilla e Marrocos.
-

La República.es de las ideas. José Oneto: Ceuta e Melilla, bloqueo das fronteiras, 18.08.2010

TANTO MONTA, MONTA TANTO

Ta´to mo´ta, así grafiado, aparece escrito no entorno dos xardíns do Xeneralife. Neste dibuxo está o xugo. (Foto persoal). E neste outro as flechas que dende aquela quedaron integradas no escudo de España, ata, seguramente, que os da "memoria histórica" lle atribuiron unha orixe xoseantoniáa ou falanxista. (Foto persoal)

Confundida antre arabescos aí está a frase de Fernando II de Aragón, o home de Isabel de Castela. O aceptable estado de conservación da Alhambra de Granada pode ser tamén mérito dos Reis Católicos.

O escudo nacido a consecuencia da alianza matrimonial de Fernando e Isabel, co xugo e as flechas.

-

Pontevedra, 7.08.2010

-

Entrada n. 1266 do blog

-

TANTO MONTA, MONTA TANTO,

por Xesús López Fernández

-

Cabería facer unha serie de consideraciós, sobre todo tendo en conta que os galegos estabamos maioritariamente con Xohana, a filla de Enrique IV, indebidamente insultado pola Historia. Enrique IV foi un rei demócrata ó que lle daba noxo que lle bicaran a man. A historia que se teceu en torno a el ou á súa paternidade de Xohana, que algús chegaron cuestionar, carece de sentido.

-

Tamén hai episodios que non trascenden na Historia de España, como o da existencia dunha bula falsa do arzobispo Carrillo pra lle dar visos de legalidade ó matrimonio real, que só sería lexitimado por medio de bula papal, que eles seguirían pedindo. Un papa Sixto dixo: "Eu outórgovos a bula, pero tendes que vos casar". O que teña curiosidade por ver algo desta historia polo miúdo, pode consulta-lo libro da Editorial La Nave, de Orestes Ferrara, titulado "Un pleito sucesorio".

-

Pero a Historia sigueu o seu curso e agora, cando Michelle Obama acaba de visitar Granada, aproveitou a ocasión pra enaltece-la figura da Reina Católica, pola trascendencia universal da súa obra. Teñamos presente que América foi conquistada pra Castela, administrador das terras que se foron conquistando despois da morte da reina o Cardeal Cisneros, non Fernando. En definitiva, salvando a distancia dos séculos transcurridos, América foi conquistada pra España, aínda que Colón tivese que ocultar que era do "partido" de Xohana, a filla de Enrique IV, como bo galego. Un supoñer.

-

Enlaces:

-

Tanto monta, monta tanto, Wikipedia-

El Correo Gallego: Michelle Obama se rinde ante Isabel la Católica, na súa visita a Granada.

Anti-Cristos

Miliciáns fusilan ó Cristo do Cerro dos Ánxeles nun xesto simbólico de matar a Deus. Van alá máis de noventa anos. Pero os odios volven, aínda que disfrazados.

Un letrado acóllese á Lei do Crucifixo pra derruba-lo Cristo máis emblemático de Murcia, o Cristo de Monteagudo.

-

Pontevedra, 11.02.2010

-

Entrada n. 1159 do blog

-

ANTI-CRISTOS,

por Xesús López Fernández-

Non se trata de traer aquí o inventario de mortes e incendios ou de falar das outras fosas, das que non quere investigar Garzón, nas que foron enterradas, mortas ou vivas, xentes que tiñan como principal sinal de identidade o de seren católicos. Xa nos ocuparenos algún día da fosa de Camuñas, en Herencia de la Mancha. Ou de Paracuellos.

-

Ó mes de proclamada a Segunda República eran xa cen os templos incendiados, ano 1931. A escalada de violencia anticristiáa xa non cesaría podendo calificala, cecais, como a maior persecución relixiosa de tódo-los tempos.

-

Agora estamos na arrancada dunha pretendida erradicación da memoria dos que fixeron posible a salvación do horror republicán e tamén da simboloxía cristiáa, como se ésta non fose parte da nosa cultura, como se non fose aval, igualmente, da cultura europea.

-

Agora é un letrado o que quer retira-lo Cristo de Monteagudo, en Murcia, so pretexto, ademáis de se acollere á Lei do Crucifixo, de que esa imaxe, que goza de gran devoción en Murcia, afea o castelo mouro sobre o que está situada. Parece que se produce unha reacción salvífica e que o letrado non se vai sair coa súa porque alí existe unha sociedade civil viva, que protesta pola actuación que pretende o letrado.

-

Informa La Razón, 11.02.2010: Un letrado acóllese á Lei do Crucifixo....