A Igrexa non é o nemigo

Carlos Herrera é un periodista que non se corta a lingua, que sabe cómo meter en cintura ás xentes da seudoprogresía. Non está sóo, certamente, e poderiamos tirar non poucos testimonios, pero hoxe é oportuno apoiarnos nel cando acaba de denuncia-lo ataque que o PSOE parece renovare contra a Igrexa católica, que xa o seu fundador tentara eliminar. A actitude dese partido raia coa obscenidade, tanto que parece xa totalmente privado de ideas e, pra demostrare que están vivos, nada, arremeten contra a Igrexa. Esquecen, sí, os seus pecados e corrupciós.

Pontevedra, 21.07.2014

Entrada n. 1768 do blog

Artículo semanal no Diario de Pontevedra

A Igrexa non é o nemigo,

por Xesús López Fernández

            O PSOE parece xa ten un relevista de ZP, o iluminado, aquel home que, instalado nun relativismo zafio comezou a impartire clases  de educación prá cidadanía, de memoria histórica, alianza de civilizaciós, mesmo a impoñere unha certa perversión dos valores que tradicionalmente, dende séculos, tivo a sociedade como referentes.  Conseguiría con eso, ó mellor, distraere ó persoal da ruína na que, en pouco tempo, chegou sometere ó país, cun record de parados cada novo día sobardado. E así, fracasada a súa política económica, fracasada tamén a súa política social, uns seis millós de cidadáns tiveron que procuraren subsistencia nos comedores da Igrexa, que ve así acrecido o seu prestixio por riba do dos partidos políticos que parecen xa incapaces de devolverlle a calma e a prosperidade á nación, alagados ademáis nun mar de corrupción ó estaren privados da conciencia de pecado.

            Proba de que as xentes do país non creen na casta política son os resultados recéns das elecciós europeas nas que os partidos ata o dagora relevistas na gobernación, PP e PSOE, perderon millós de votos, algo que os vai obrigare a cambia-la súa forma de gobernar, se despertan, pero non se telumbra un esforzo real en plan rexeneracionista, non existe unha oferta real de doutar ó poder xudicial dunha independencia real pra sanea-lo país a marchas forzadas. Así as cousas, o novo líder do PSOE, Pedro Sánchez, parece xa ten un punch prá súa dialéctica douda: a Igrexa, como xa anunciaba na súa campaña ó decir que ía traballar por un Estado laico e por deroga-lo Concordato coa Santa Sede e revisare, a fondo, tódo-los privilexios fiscales que agora mesmo ten a Igrexa. O tal Sánchez, en declaraciós recollidas pola Axencia Efe chegou afirmare que a Igrexa “non pode seguir sendo fedatario público” e, como se o Cristianismo non fose peza fundamental na construcción de Europa, fala de limita-lo feito relixioso ó ambito privado das persoas.

            Ven se-lo que dí Carlos Herrera, que cando ó PSOE non lle quedan ideas pon en marcha unha campaña contra a Igrexa e analiza as contradicciós da súa próxima consigna de ordeare a tódo-los concellos que cobren o IBI á Igrexa polas propiedades non destinadas a culto. Seguindo a Herrera, “é unha loita do partido socialista que encabeza a cruzada contra a Igrexa católica”, “que o IBI é un imposto exento prá Igrexa católica en función da lei de mecenazgo e dacordo coa Santa Sede, pero tamén está exento pra tóda-las sociedades sen ánimo de lucro e se a Igrexa ten un parquin en Guadalajara, a Igrexa págao, e se o crego ten unha vivenda paga o IBI pola súa vivenda privada. O IBI non-o pagan nen a SGAE, nen as federaciós de fútbol, nen os partidos políticos, así que tóda-las campañas de demagoxia ou de oportunismo xangal ten o sentido que ten, i é que cando ó PSOE se lle acaban as ideas pon en marcha algo contra a Igrexa”, xoga con ese combustible e co sentimento de moitos.

           

            Se cambian a lei de mecenazgo, o PSOE vai ter que paga-lo IBI pola sede de Ferraz, que de momento non pagan. E propón Herrera “botar un vistazo sobre o que fai a Igrexa que dende logo non fai o PSOE que non dá de comer a nadie. Cáritas, Manos Unidas, asilos e de todo o aforro que ofrece ó Estado polo seu labor asistencial”. Está visto que a Igrexa administra ben o que recibe dos contribuíntes da Renta ou o monto das esmolas depositadas nas diversas diócesis. Eso e mai-la colaboración desinteresada de moitos laicos fan posible que gran parte dos seis millós de españoles aparcados na pobreza pola gobernación do país sigan con vida, e voten libremente. Aí conviría algo máis de picardía, de mala idea, que pode ser boa cando está ó servicio dunha boa causa, porque a Igrexa, sigue decindo Carlos Herrera, “é un bombeiro…., que onde hai lume bota auga….., que consigue traballando moito, e con ela apaga moita traxedia, moito drama, moita fame. Eso non hai quen o reconoza” antre as chamadas “xentes de progreso”, adiantadas pola Igrexa, máis progresista. 

NOVO LENDAKARI NO PAÍS VASCO

Chiste de Mingote, ABC, 6.05.2009, en relación co relevo producido no País Vasco. ¿Os pais dos dous nenos con escolta, ou ambos libres de se moveren sen necesidade de protección armada?

Coa perda de poder, baixa a tensión da ideoloxía. O chiste de Caín, en La Razón, xa vello, vale prá ocasión do cambio político, de calquer cambio político.

-

Pontevedra, 6.05.2009

-

Entrada n. 931 do blog

-

NOVO LENDAKARI NO PAÍS VASCO,

por Xesús López Fernández

-

Hoxe, despois de trinta anos, o País Vasco ten un lendakari non nacionalista. Ibarretxe vaise da política, incapaz de asumi-la derrota, qu´o PSOE e mái-lo PP chegaran a un pacto de goberno.

-

Terá que pasar algún tempo antes de qu´a estos acordos sucedan outros, mesmo a escisión previa de pactos de gobernación municipal, como o existente en Pontevedra, cidade que, pola falta de intelixencia no exercicio da política local dende hai uns dez anos, está sumida na máis completa das miserias.

-

Volvendo ó tema do pacto habido no País Vasco, Carlos Aymerich, do BNG, comentaba hoxe qu´o pacto das Vascongadas prodúcese contra o partido ganador das elecciós, o PNV. ¿Qué pasa, qu´agora non é lexítimo o pacto, pero sí o foi cando aquí PSOE e BNG, hai catro anos, pactaron pra gobernaren contra o PP ganador e, case case, contra a nación galega? O BNG terá agora que facer oposición d´aquela maneira, se pode, se o deixan.

-

Mellor do qu´eu poida comentar, sigue un artículo de Ignacio Camacho, titulado López, publicado no ABC d´hoxe.

-

LÓPEZ, por Ignacio Camacho, ABC, 6.05.2009

HAY un negro en la Casa Blanca y un López en Ajuriaenea: la democracia a veces se mueve despacio, pero no se para nunca. En el País Vasco la Transición ha tardado treinta años en cerrarse, y todavía no existe completa libertad, ni la habrá hasta que los no nacionalistas puedan salir sin escolta a bajar la basura o comprar el periódico. Pero ayer se ha acabado la discriminación efectiva que había convertido el poder político en una reserva de exclusión donde la mitad de los ciudadanos tenían prohibida la entrada. La falta de normalidad queda testimoniada aún por dos detalles nada insignificantes: la dificultad del nuevo presidente para encontrar a ciudadanos relevantes dispuestos a afrontar el riesgo de entrar en su Gobierno y la fatal, forzosa ausencia de tanta gente asesinada por haber simplemente soñado con un momento como éste.

Incluso es perceptible una cierta autolimitación moral de los propios protagonistas del vuelco histórico, una cautela que acota su legítimo orgullo de hacerse cargo de la victoria que han merecido, una voluntad como de pasar inadvertidos para no levantar sospechas. Ésa es aún la herencia de la coacción y del chantaje: una atmósfera de intimidación que intenta levantar un sentimiento de culpa, un remordimiento usurpador sobre lo que no es más que un simple, natural relevo democrático. Es sólo el principio: ahora vendrá una pesada estrategia de presión soterrada, una venenosa zapa obstructiva, una corrosiva y persistente resistencia destinada a forzar un pacto que mantenga el statu quo de la hegemonía social del nacionalismo.

Ése es el verdadero desafío de Patxi López, el hijo del sindicalista de la Naval que organizaba huelgas cuando muchos nacionalistas trataban de acomodarse a la dictadura. Gobernar sin pedir perdón, sin acomplejarse por no pertenecer a una casta que se autoconsidera investida de la esencia de la tribu. Ser el presidente de todos los vascos sin sentirse en deuda con ninguno. Evitar la tentación de competir en nacionalismo con los nacionalistas para borrar un pecado original inexistente. López es un vasco libre, un español libre: sin culpa primigenia ni vicio de origen. Y su triunfo es el de quienes se han negado a aceptar la dominancia de un ficticio privilegio de la identidad o de la sangre.

Por eso el de ayer fue un día de esperanza. Tiene la política vasca unas características tan excepcionales que ha hecho posible el pacto que tantos españoles añoran por encima de ideologías y banderismos. Una alianza que obliga a no fallar a los principios que la han hecho posible: los de la unión fundacional para ensanchar una libertad restringida. Ahora es al nuevo lendakari al que le toca olvidar aquel triste presagio de la madre de Joseba Pagazaurtundúa: ojalá no haga nunca nada que vuelva a helar la sangre derramada.

-

VIDEO YOU TUBE/ SAN PABLO/CEU, HOMENAXE ÁS VÍCTIMAS DO TERRORISMO VASCO.

O TRASLADO DE ENCE

Lourizán, antes e despois da imprantación de Ence.

Pontevedra, 7.04.2009

Entrada n. 898 do blog

O TRASLADO DE ENCE,

por Xesús López Fernández

-

Alberto Núñez Feijóo acaba de lle brindare á oposición, ó BNG e ó PSOE, a ferramenta que os mesmos precisan na sociedade pontevedresa: decir que é o peor momento pra falare do traslado de ENCE, pura ecomafia.

-

Cando xa é sabido que nen o BNG nen o PSOE tiveron en nengún momento vontade de soluciona-lo gran problema da ría de Pontevedra; cando a pesar de carecer de concesión tanto ENCE como ELNOSA non tiveron os dinós pra ire máis alá da bullanga das marchas organizadas pola APDR; cando foron incapaces de acepta-la denuncia presentada por rexistro por Salvemos Pontevedra o 14.01.2004 en exercicio da acción pública prevista e recomendada na Constitución e na Lei de Costas pola que se solicitaba o cerre de Ence, Elnosa, Holcim e José Malvar, por presunta perda da concesión que nalgún caso, como é o d´Holcim, nunca existeu; cando incluso o BNG tentou a través da Autoridade Portuaria promocionare a construcción de vivendas de carácter social nas marismas de Lourizán reconvertidas en solar coa pretensión de financia-lo traslado de ENCE-ELNOSA a Barro-Meis, coa pretensión de fornecelas d´auga dende Pontillón do Castro, pero con vertidos novamente á ría de Pontevedra; cando resulta que a Núñez Feijóo se lle brindaba a oportunidade de entrare neste asunto prá súa solución radical, resulta que nos ven coa parida de que é un mal momento, o peor dos momentos, e qu´o seu grupo xa fixera unha oferta, por medio de Telmo Martín, pra leva-lo complexo a Bora, que tentarían volver prantexar ós axentes sociales.

-

Cando resulta que alguén a el próximo como é o secretario do seu partido, fillo do que foi Delegado de Costas do Estado en Pontevedra, José Antonio Rueda Crespo, non pode desconoce-la sintonía do seu pai con Ence; cando o deterioro do medio natural foi aquí, dende a fundación das empresas, unha cuestión de pura mafia, con desmentido dunha contaminación lacerante, causante de presuntos casos de parálisis cerebral e de formas diversas de cáncer según algús especialistas; cando o PP podería retoma-lo testigo da rexeneración ecoloxista desta ría promovendo a recuperación das marismas de Lourizán e das xunqueiras; promovendo incluso a exclusión do eucalipto dos plans de reforestación, a forma de colonización e desgracia desta terra que máis agradou a certos clústers, con reconversión de terreos agrarios a eucalipteiros; coa desgracia sobrevida dunha gandería decote máis acorralada, cunha Galicia de cada volta menos Galicia; cando Alberto Núñez Feijóo podería dá-lo paso qu´os outros nunca deron máis alá do berro mentireiro electoral, do "¡Ence, sí, pero non aí!", o presidente está caendo na trampa dalgús dos seus próximos qu´o mal aconsellan e que non imos citar máis alá do xa dito.

-

E como xa vai ben de rollo, pra lle lembrar ós posibles lectores desta entrada que houbo un drama chamado Minamata, incluamos novamente un video relacionado coa chamada "enfermedade de Minamata", que aquí tamén se dá. E decir tamén que se Alberto Núñez Feijóo quere axusta-la súa presidencia á defensa do Estado de Dereito pode contar co leal apoio e información da asociación ecoloxista Salvemos Pontevedra.

-

O feito de termos parentes comúns podería facilita-lo posible contacto. Si el quere, naturalmente. Pero que non se deixe engañar, porque Galicia non se recupera coa prantación de máis eucaliptus, cunha maior degradación do noso medio natural, coa negación da información que facilitan ós franceses de que non deben consumir moluscos da ría de Pontevedra aínda que aquí se nos diga que non pasa nada e que non hai toxinas ou sí as hai en función de campañas electorales ou do aparato informativo dos López Veiga ou Carmen Gallego de turno, par de cínicos.

-

Reitero. Á súa disposición. Si el quere. Pero que non consinta burlas, nen as que poidan vir do seu equipo económico. Detrás dalgús consellos poden estar a apantallaren a permanente actuación da ecomafia, algo que quedou evidente na instrucción sumarial contra Ence polo delito ecolóxico continuado nesta ría de Pontevedra e depósito de residuos mercuriales por diversos montes de Galicia ou en minas abandonadas.

A DERROTA: ALGUNHAS CLAVES

Chiste premonitorio de Montoro, en La Razón. Pasou o que pasou e temos cambio de goberno.
-
Pontevedra, 3.03.2009
-
Entrada n. 868 do blog
-

A DERROTA: ALGUNHAS CLAVES,

por Xesús López Fernández

-

Aínda hoxe deciame un amigo que as enquisas previas ás elecciós daban triunfador ó PSOE, que seguiría coa gobernación; eso sí, pexado polo BNG. Quintana clamaba pola presidencia, pero en fin, as elecciós deron como resultado o xa sabido, que certos medios sí ventaban: un triunfo claro do PP.

-

O PSOE, que perdeu cinco puntos en Pontevedra, poderá agora conformare no exilio unha oposición, se quer, pexado novamente polo BNG. Malo sería pra eles.

-

¿Pero qué pasou aquí?. Pois pasou, eu diría, que a xente estaba farta de tanta leria, de tanta trola institucionalizada, de corrupciós pesentidas, do sobregasto, das traiciós parlamentarias no Congreso español, da traición tamén ó idioma galego, da falta dunha verdadeira política medioambiental, asunto no que habería que montar, se preciso fose, unha especie de Tribunal de Nüremberg pra evitarmos a sumisión ó mando dos clústers, dos clústers do urbanismo, dos da pasta, dos da acuicultura, da trama das eólicas, etc., na que todos parecen enzudrados.

-

A sociedade civil demostrou que estaba viva en relación con diversos asuntos e, co seu posicionamento na rúa, Galicia Bilingüe, 102.330 asinaturas en defensa do bilingüismo i en contra da inmersión lingüística promovida por Quintana, marcou os deberes á nova Xunta e un futuro sen Lei de Normalización Lingüística, sen normas do Diktatt, sen Mesa pola Normalización.

-

¿Pero cómo é posible creer qu´o pobo os ía votar de novo unha vez esgazáda-las arelanzas qu´algús puideron ter depositadas nas pasadas elecciós nun Touriño que prometía diversas cousas que deixaría pendentes, esquecído-los deberes de comprire coas súas promesas, preocupado, parece ser, que de gastar máis e máis en luxos non necesarios?

-

Pexado por un Quintana que creía estare a levar a este pobo polo deserto cara ó Portugaliza da súa ensoñación, coa súa reiterada palabra: Galiza, Galiza, Galiza, sen comprende-lo home que cada vez qu´a reiteraba caíanselle da seira, un supoñer, unha presada de votos, por se non abondara xa a súa política urbanística bastarda, como no caso de Pontevedra onde, en función do que agora aconteza no País Vasco, de pactos posibles antre os partidos constitucionalistas, podería producirse un cambio na gobernación local antes das próximas municipales. Por certo que agora que Quintana non marca xa o terreo, Teresa Casal podereía retirarlle o apoio ó BNG. Nadie a obriga e aínda podería, dese xeito, salva-los restos do PSOE a nivel local, que ben se ve cómo ciou en case tóda-las mesas do concello.

-

E que non teña medo o PP en abandona-lo proiecto da nova ponte d´As Correntes. A modernización da cidade, a recuperación do seu pulo vital, non depende tanto d´esa absurda construcción como de reabri-la urbe ó tránsito, polo menos polas arterias hoxe choídas a consecuencia da involución aldeanista dos equipos de Lores.

-

Noticias relacionadas:

-

El Correo Gallego: El nuevo gobierno derogará el decreto del gallego y reformulará las galescolas.

-

La Voz de Galicia: El PP local vaticina cambios en los proyectos de la Xunta en Pontevedra. Pero a corrupción está demasiado asentada e nada vai cambiar. Presuntamente non hai políticos decentes. 

ROSA DÍEZ, EN PONTEVEDRA

Rosa Díez, apoiada na letra "A" de "VILA", unha das cancelas da cidade. Seguramente que nadie lle explicou que aí morre a zona vella e que, daí pr´arriba, polo efecto rebufo, a cidade sigue a morrer.

-

Pontevedra, 18.01.2009

-

Entrada n. 783 do blog

-

ROSA DÍEZ, EN PONTEVEDRA,

por Xesús López Fernández

-

A visita de Rosa Díez a Pontevedra suscitou un seguimento mediático de certa consideración. A súa charla no Casino foi tamén seguida por unha comparecencia por momentos entregada ós argumentos por ela propostos.

-

Foi pena que no debate algunha das perguntas fosen un tanto premiosas, como se os oíntes quixeran colocare, á súa vez, o discurso particular. E así quedaron fóra do debate moitos temas importantes.

-

Dedicarei o próximo artículo á cuestión das elecciós do primeiro de marzo, nas que o partido UPyD da política vasca pode ter unha certa cancha si consigue mollar ó electorado coa súa mensaxe.

-

Que leven no seu programa a proposta da abolición da Lei de Normalización Lingüística, e das normas subsidiarias, é algo que moitos galegos han agradecer. Nese tema pode atopar UPyD unha clave importante prá súa presencia en Galicia. E non estou a falare en contra do noso idioma, que morre día a día como consecuencia da referida lei e das normas do Diktatt que a RAG embuchou e que representan unha fractura real coa lingua salvada pola oralidade e notariada por Rosalía ou Curros, cuio leigado cultural non soubemos tratar científicamente, como deixou dito, no seu día, Vicente Risco (ano 1921).

-

Ten razón Rosa Díez na súa argumentación cando dí qu´os votos non son dos partidos, que son dos electores, e que resulta triste que, pola política de pactos (ou pautos, se queredes), o PP e o PSOE acaben seguindo o dictado dos nazionalitaristas.

-

Sigue o enlace da noticia que hoxe dá La Voz de Galicia: "Me preocupa que el PSOE o el PP hagan lo que quiere el Bloque".

INTENTAN CONTROLAR INTERNET

Borja Montoro, en La Razón. Os católicos son cidadáns soamente en canto ás súas obrigaciós tributarias, según dispón o Alto Tribunal da Laica Inquisición. Que haxa máis de mil blogs católicos creando rede, informando reactivamente, é algo que as dictaduras non soportan.

Parodiando a Caín, en La Razón, cada día parece máis difícil ser "apolítico" de dereitas. Controlando internet sería posible, á par de crearen un mundo superaburrido.

Caín, en La Razón. Ó progreso, ó futuro..... Á nada. Eso quixera a intelligentzia da cella luciferina. A sombra da cheka de Bellas Artes....Ai, ai, ai....
Pontevedra, 26.11.2008Entrada n.720 do blog

INTENTAN CONTROLAR INTERNET,
por Xesús López Fernández

A involución democrática faise decote máis evidente. Non sei se o ideal é tanto a antigua Unión Soviética como China ou a Cuba de Fidel, pero o certo é que, como iniciativa non de lei, un diputado socialista, Simancas, intentou poñe-lo control de internet nas mans do goberno.

Finalmente, a proposta de privación de libertade que na práctica significaba non prosperou. Os grupos votaron en contra menos o PNV.

[Informa o ABC do 25.11.2008: EL PSOE DA MARCHA ATRÁS EN SU INTENTO DE CONTROLAR LOS CONTENIDOS DE LA RED]

Non se pode consentir porque a Rede é hoxe a salvagarda da Democracia, tamén da información non mediatizada ou subvencionada que os involucionistas e deseñadores d´almas quixeran dictar.

O PSOE MOVE FICHA [29.01.1999]

Concepción Arenal. Estos mosquerós, o loureiro urbanístico de Mosquera, parece teñen os seus días contados. Pero veremos qué fai o PSOE, si é capaz de suprimilos ou dispón unha solución aínda peor. O espacio limitado polos paralelepípedos parece pensado como camiño de carros. (Fotografía de Xesús López)

Estos foron os primeiros mosquerós dispostos polo BNG, que marcaron unha clara involución social no partido, a perda de tres concelleiros nas últimas elecciós municipales. Rúa Cobián Roffiñac ou Corredera de los Mosquerones. (Fotografía de Xesús López). Non está aínda clara a promesa do PSOE da súa supresión.

Pola vía das subvenciós ou polo que fose, o comercio celebrou unha exposición na Ferrería no mes de Agosto do 2007. Aí estaban, quén o diría, os mosquerós: de cartón, pintadiños, talvez pra ver si os visitantes deixaban de maldeci-lo invento de Mosquera. Ó mellor o PSOE, que queremos pensar que sí os vai suprimir, aproveita a idea do comercio subvencionado e se decide por pintalos. Un toque naïff no Gulag pontevedrés: en Cobián Roffiñac, en P. Luís, en Concepción Arenal. (Fotografía de Xesús López)

Pontevedra, 2.01.2008

Seguimos retomando traballos do ano 1999. Neste que agora se insire fálase dunha certa esperanza, promesa parcial do PSOE. O tempo confirmaría que....¡nada!. Un fracaso total na xestión de Pontevedra, cidade que, como temos dito tantas veces, vaise apagando. E agora, cando o PSOE está a levar, parcialmente, o tema de Urbanismo, non está claro o que vai facer pra acabar co desastre planificado dende fai oito anos. E coa súa colaboración, desta volta, na reconversión da cidade e o seu entorno nun novo Gulag. O contido do artículo sigue vixente.

O PSOE MOVE FICHA [29.01.1999]
por Xesús López Fernández

O PSOE non apoia a movida terrorista de baixa intensidade na que se veu traducindo estos últimos anos a apertura de pubs e bares na zona vella de Pontevedra, denunciados polos veciños que se ven privados de descanso, que non poden dormir, se cadra, durante noites enteiras. Polo menos é ése o sentido que hai que lle dar ó escrito que o citado partido remiteu á Asociación de Veciños “Cidade Vella”, que previamente solicitara dos distintos grupos políticos aclarasen a súa postura en relación co tema devandito. Sóo o PSOE contestou. E afirma que, dende o ano 1995, os bares de nova fábrica foron autorizados, si é que o foron, polo PP, PU e BNG. A ver cómo se aclaran éstos, si é que se aclaran e queren traballa-lo voto dos residentes na zona vella.

O PSOE manexa agora, tamén, unha sondaxe que atribúe maioría ó PP. Xa non ten tan claras as cousas o BNG, reiterando a miña petición de que se deixen todos de medias tintas. O voto haino que traballar e merecer. E pra algús partidos xa pasou o tempo de demostraren cousas. Sabemos o que van facer: máis do mesmo, do que xa fixeron. Ou do que non fixeron. E xa non poden demandar credibilidade ós cidadáns, engañados en diversos comicios. E citaría aquí algunhas das cousas que, a modo de pequeno inventario, presentei na asamblea da Asociación de Veciños “Cidade Vella” o pasado 27 de xaneiro. Males que sofrimos por unha banda; actuaciós urxentes, necesarias,pola outra.

Males: Deterioro medioambiental coa risotada final de que non vai haber lei da Ría. Esmorecemento demográfico, a xente vaise na procura doutra calidade de vida. Morre a actividade comercial, non está clara a actuación no Mercado de Abastos, a zona permanece privada de servicios. A noite na zona vella, museo dos ruídos como modelo de cidade. A peatonalización da zona, que a privaría aínda máis de público pola carencia de servicios apuntada. Outra carencia, a dunha policía eficiente. Prevese un incremento da delincuencia. Xestión de residuos sólidus urbáns, un auténtico desastre, con apenas iglús e contedores pra papel usado. Hai rúas que son auténticos retretes

Actuaciós urxentes posibles: No tema do deterioro ambiental, denuncia ante a UE. Existe un sumario que non se acaba de plasmar en actuación xudicial. Peligra a saúde, mesmo a vida dun amplio colectivo de cidadáns. Esforzo na actuación urbanística non contemplado no Peprica. Promoción de prazas de garaxe, cada unha que se cree serviría pra reter a unha familia na zona. En Valença do Miño están a reconvertir vellas tendas en auténticas boutiques. Manteñen servicios periféricos, aquí tamén posibles, pero habería que cambiar de filosofía e non poñer capaduras á hora de potencia-lo Mercado de Abastos. A zona vella como centro comercial. Abrir espacios, cargarse, si é necesario, unha ou dúas mazás, desentubar rúas. Acabar cos ruídos. Xa é hora de que dende o Concello se pense en algo máis que en potenciar Continente e o seu ronsel de ilegalidades. ¿Por qué non se aplica a doutrina Giuliani, alcalde de Nova York, pra reduci-la delincuencia, evitando os delitos menores? E que resolvan o problema das vasuras.

O PSOE moveu ficha, e ben. Pero terá que definirse ante outras cuestiós que non admiten mora, como a “lei da Ría”. Aí deron un mal paso.