Véxase cómo o porto de Marín tenta engulire a illa de Tambo, o que acentuaría aínda máis a agresión medioambiental do lote de descerebrados que están a toleraren a actuación da Autoridade Portuaria. Certo que a recuperación do mar, en Vigo, en contra do análisis que se fai no artículo hoxe presentado, tampouco foi certa, que mesmo parece que a cuestión da depuradora do Lagares, aínda que sexa zona de marismas, vai adiante. Como tamén na ría de Pontevedra queren deixare encorsetáda-las marismas de Lourizán cun paseo pactado antre diversos protagonistas da trama de corrupción aquí existente: Fomento, Concello, Xunta: os novos e idílicos solpores dos que falaba o concellal conocido como o Erasmo de Vilaboa, o "pensador" do Partido. Desconozo tamén si en Vigo chegaron a deslocalizaren algunha das industrias que se cargaron o litoral, pero seguro que os recheos de Bouzas han seguir insultantes.
Pontevedra, 10.04.2013
Entrada n. 1641 do blog
Artículo do 2004
A recuperación do mar, en Vigo, [30.07.2004]
Por Xesús López Fernández
As ideas que hoxe van quedar
apuntadas corresponden a informaciós producidas en relación coa movida
urbanística e de recuperacián da beiramar que están a deseñar en Vigo, cara a
Volvo Ocean Race e pola proiección internacional que a mesma vai representar. O
programa xa ten nome, Vigo 2005. E imos traer aquí algús datos, sobre os que
non han faltar críticas de posible
pelotazo nalgunha das actuaciós que se van levar a cabo, como a que representa
o traslado das industrias da Beiramar á chamada Cidade da Pesca, un polígono de
400.000 metros
cadrados, en Valadares. O traslado vai costar uns 100 millóns de euros, importe
que inclúe a compra dos novos terreos e mai-la construcción das naves prás que
se van trasladar diversos armadores pesqueiros, antre eles Pescanova,
Pescapuerta, Freiremar, Armadora Pereira.... E conserveiras que teñen que ver
co mundo da pesca. Nas próximas semás vaise asina-la constitución da sociedade
Ciudad de la Pesca, S.L., na que participan as máis importantes firmas
afectadas polo traslado, con reserva xa de superficie superior nun 50% á que
agora ocupan. Operación rentable
ambiental e urbanísticamente.
O devandito é unha actuación
prevista no PXOM, que tenta recupera-lo litoral urbán pra Vigo ofrecendo así a
cidade unha nova faciana ó mar e garantiza tamén o futuro do sector. O
empresariado, intelixente, quixo deixar
constancia por medio dun portavoz da sensibilidade que puxeron nesta operación.
“A pesca é un sector fundamental pró desenvolvemento de Vigo. A súa proiección
internacional sitúao no segundo posto do ranking das exportaciós de Galicia, só
por detrás da automoción.... Como a demanda do mercado veu revaloriza-las
actividades relacionadas coa transformación, elaboración e distribución do
pescado, en detrimento do labor extractivo”, daí ven a deslocalización
anunciada de varias das empresas situadas na milla de ouro da pesca galega...O
proiecto vai ser apresentado ós sindicatos, que se supón han comprender que
todo é resultado dos novos fluxos do mercado e que, ademáis, no espacio que van
libera-los armadores, transformadoras, conxeladoras e outros, vaise crear unha
gran área de multiservicios, de comercio, deportes, ocio, etc. E 3.000 novos
postos de traballo. A Xunta pode estar apostando forte por converter Vigo no
seu buque insignia.
O plan de viabilidade distingue seis
superficies: Áreas de deporte, de ocio, de servicios, empresarial, de
aparcamento (64.440 m2)
e área axardinada. Algo oín sobre excesivo número de torres e incluso,
manexando unha revista que edita a Asociación de Promotores Inmobiliarios da
Provincia de Pontevedra, APROIN, no n.
30, na portada, vexo que aparecen dúas infografías en relación coa actuación
que se vai facer en Teis. Según a confeccionada polo equipo redactor do plan
aparecen un número discreto de torres; pero na outra infografía (anónima), a
que utiliza o PSOE, están realzadas en color ambar as torres que se
construirían e que terían un efecto macizante abalador, algo que tamén teño
oído comentar en relación coa chamada milla de ouro. Se os empresarios se
deslocalizan, ¿será por simple altruísmo ou por estaren a obter unha plusvalía
nunca soñada? Non debemos esquecer que están a venderen solares que,
maiormente, son terreos privados, non afectados, e que ademáis está prevista a creación
dos citados 3.000 novos empregos. (E non
inflan o discurso con inducidos porque aínda queda algo de decencia).
Na revista APROIN se publica tamén
unha entrevista a Corina Porro, que nas fotografías aparece con mirada ausente,
como se tivese certos medos ante o reto, un reto por outra banda
magnífico. Ela afirma que “queremos
humanizar e revitaliza-la cidade con vistas á saída de Vigo, en novembro do 2005,
da Volta ó Mundo de Vela. Vigo será daquela unha fiestra ó mundo e non podemos
perder esta oportunidade”. A entrevista é longa, pero a muller ten o valor de
decir que con “Abrir Vigo al Mar” o que se fixo realmente foi darlle as costas,
cerra-la cidade ó mar. E o estudio dagora prantexa a recuperación da costa
dende Nigrán ata Redondela. Quérense recupera-las praias, algo que teñen moito
máis difícil que en Pontevedra, e comunica-lo litoral por medio dun
carril-bici, crear paseos de peatós, algúns pilotados, crear tamén zonas
públicas e zonas verdes pegadas ó mar, aumenta-lo número de aparcamentos i, en
xeral, mellora-la accesibilidade e as comunicaciós dos espacios costeiros, etc.
En fin, que traendo aquí estas noticias parece que nos estamos a referir a un
lugar lonxe de Pontevedra, a urbe galega
máis castigada e prá que non existe un proiecto de recuperación. Faltan
empresarios e políticos comprometidos máis alá da representación escénica do
último pleno, 23.7, corral de comedias, que obriguen á Xunta a liberar esta
cidade, este mar. Como en Vigo.
