GAMONAL COMO EXEMPLO

Moitos non sabiamos ónde estaba Gamonal, o barrio burgalés que vai seguir coa súa resistencia e que, desta volta, di non vai cesare ata que o seu alcalde dimita. Sí, o home que se propuxo construir un bulevar contestado por este barrio, en desacordo coa supresión das prazas de aparcamento en superficie; coa peatonalización que intúen como esterilizadora da zona, como ruína comercial do espacio, do que sabemos ben en Pontevedra.

Pontevedra, 25.01.2014

Entrada n. 1735 doblog

Gamonal como exemplo,

por Xesús López Fernández

Loita épica a dos veciños contra o Axuntamento de Burgos, que parece foi coroada polo éxito da protesta dun barrio con tradición de loita e reivindicación; loita con ramalazos de violencia que moitos non queremos, pero que vemos cómo en lugares nos que a xente non ten forza dabondo pra vencere ás forzas do orde público, éstas son usadas ás veces como exércitos particulares prá defensa de intereses sectarios cando non intereses dos clústers que dominan a situación. O poder político, servil co poder económico, está ás veces en contra da defensa dos intereses cidadáns, como xa no seu día aconteceu en Pontevedra, onde o barrio de Lourizán-Praceres foi mallado hai moitos anos porque os políticos engrasados polos clústers decretaron a represión da protesta e que a Policía actuase en contra dos defensores do Estado de Dereito, porque neso derivou todo aquelo. Os veciños xudicializaron a súa protesta, como algús santós propoñen que se faga sempre. Pero a vía xudicial, aínda que culmine con sentencias firmes a favor dos veciños, non vale pra nada porque as sentencias non se executan. Os políticos responden con risotadas e tentan seguiren con novos abusos, depredadores que apoian ós depredadores clústers e son capaces de arruinaren todo un espacio natural.

Pero os problemas de Pontevedra e da súa parroquia mártir son pouco conocidos, porque aquí non se consigueu o efecto gamonal. Resulta increíble que a violencia da queima de contenedores ou os destrozos en mobiliario urbán ou en establecementos bancarios teñan máis forza que as sentencias do Supremo. A loita agotadora dos veciños de Gamonal, en Pontevedra estase a levare a cabo por medio de colectivos menores (A Plataforma prá Defensa da Praza dos Praceres ou Salvemos Pontevedra, que suman diversas sentencias firmes mentres a Xunta ou o señor Arias Cañete parece fuman en pipa).  A corrupción fraguiana permanece.

Son actuaciós criminales as que se denuncian, normalmente silenciadas nos diversos medios, ata que o pasado 19.01.2014 foi publicado un artículo de Manuel Jabois en El Mundo, moi comentado e que se reproduce íntegramente nesta entrada, no que claramente se ve que hai moito máis do que dí e que neste blog ten sido denunciado por activa e pasiva.

Sigue o artículo de Jabois:

LECCIÓN PRÁCTICA DE GAMONAL

Os Praceres, en Pontevedra, fue a finales del siglo XIX un lugar elitista de veraneo con playa de arena blanca, balneario y mansiones a las que acudía la jet-set. Montero Ríos, figura central de la Restauración y presidente del Gobierno –brevísimo-, tenía allí su Pazo y recibía al cogollo político de Madrid. Las imágenes de la época muestran aquel cultivado turismo pitiminí de pieles blancas y comidas pantagruélicas. La Guerra Civil reventó el lugar y en 1957 Franco adjudicó en medio de la ría una gigantesca fábrica de celulosa que arrasó la playa; hoy hay vecinos que se despiertan a 50 metros de una troceadora de sólidos. El impacto sobre la naturaleza fue similar al de poner un vertedero en mitad de Cannes. La fábrica sigue allí luchando por seguir a los pies del mar mientras Feijóo, tras el romance de Fraga con Ence, le ha puesto fecha de salida: 2018. Aún no está claro que la empresa salga ni que la Xunta lo exija.

Un día de 1999, hermoso apogeo de la democracia, los resignados vecinos de Os Praceres se despertaron con una gran noticia. Ese año la Xunta, que había autorizado un relleno gigantesco del vecino puerto de Marín, adjudicó una vía del tren en mitad de la plaza del pueblo. La única plaza de Os Praceres sería atravesada por un ferrocarril; naturalmente, la administración exigía que la máquina redujese la velocidad al pasar y que hubiese señales para que los niños no atravesasen las vías. Todo eran ventajas; los vecinos no lo entienderon. Se levantó en protesta mucha gente, pero fueron sobre todo mujeres las que hicieron guardia. Os Praceres, en la parroquia de Lourizán, es barrio de mariscadoras. Detuvieron a varias y el inicio de los trabajos tuvo que aplazarse. No hubo refuerzos de ninguna parte de España, eso sí lo recuerdo, porque para entonces la gente no buscaba en cada rotonda un palacio de invierno. Tampoco hubo eco en la prensa española. En 2002, tras una agotadora lucha, el tren cruzó la plaza de Os Praceres ante la atónita mirada de los vecinos. Hubo gente que dijo que jamás pensó que a 200 metros de una fábrica contaminante frente al mar fuese a pasar un ferrocarril en medio de la única plaza del pueblo. Ahí siguen.

Cada vecino tiene su obsesión. Sobre plano, el problema de Gamonal es diferente al de Os Praceres salvo en una cosa: los vecinos rechazan la obra. Probablemente sea la primera vez que un ayuntamiento quiere gastar un dineral en algo que un barrio no ha pedido. Lo lógico es que antes de la campaña se recojan peticiones vecinales y que haya bronca cuando no se cumplan, pero cómo andará el interés general en Burgos que un alcalde quiere gastar a toda costa el dinero en una obra repudiada. Ahorro el contexto por sabido, incluido ese empresario Méndez Pozo que hay en cada ciudad de España, la última en la que uno me dijo, a los diez minutos de conocerme, que él no pagaba una tasa porque para eso había colocado a su sobrino en una concejalía del Ayuntamiento. “¿Y si la repone?”. “Tengo más sobrinos”.

Hace poco un amigo que visitó Os Praceres me preguntó por qué se hizo una aberración así. No sólo eso: por qué nadie se había enterado. Contesté sin pensar que había faltado más violencia. Que yo había visto esa mueca de los alcaldes cuando se juntan 3.000 vecinos en una manifestación y esa otra cuando 300 organizan una barricada. Y el papel fundamental y peligrosísimo de los periodistas buscando noticias. Ha causado estupor que se haya conseguido parar una obra en Burgos mediante la violencia, pero la violencia funciona. Es responsabilidad de los violentos y de los que ceden, como el alcalde. Tampoco hay que avergonzarse: a veces conviene un contexto. Y la experiencia.

Los vecinos de Os Praceres, fatigados, decidieron obedecer a la democracia y presentar denuncias. Dejen de ocupar las calles y ocupen la ley, les dijeron. Allí se fueron a gastar en abogados. Empezaron a ganar juicios y la administración los recurrió todos. Por fin en 2007 el Tribunal Supremo declaró ilegal el relleno del puerto y los pasos a nivel del tren de Os Praceres. Devuelvan el mar y devuelvan la plaza. He hablado con varios responsables políticos en los últimos años y no se molestan en reconocerlo: jamás cumplirán la sentencia.

Los vecinos de Gamonal ni siquiera tienen de su parte la ley.

El Mundo, 19-01-2014

De marzo a marzo

Os veciños d´Os Praceres na súa afoutada defensa da praza e do Estado de dereito, mentres que a policía actuaba, presuntamente, en favor da trama portuaria, algo que o ministerio de Fomento que preside Ana Pastor sigue a facer, con agravantes certas. Estado de desecho, en definitiva. 

Pontevedra, 7.04.2013

Entrada n. 1639 do blog

Colaboración publicada en PontevedraViva como artículo de opinión. 

De marzo a marzo,

por Xesús López Fernández

        Roma, marzo do 2007. Estabamos na piazza di Spagna no noso andar pola cidade á procura de novas descobertas: monumentos, basílicas, catacumbas… Téñase presente que pra visita-las igrexas todas de Roma, a razón de seis cada día, non chegarían os 365 do ano. Os nosos días acortabanse e xa pouco nos quedaba por ver, se ben no 2009 acodiriamos novamente alá pra gañare o xubileo paulino na basílica maior de San Pablo Extramuros, a que nos próximos días vai visita-lo novo papa. Pero aquel 15 de marzo, despois de ter disfrutado de diversas panorámicas da praza, estabamos a agardare, perto da súa fontana, a hora na que nos ía recibi-lo embaixador de España, Paco Vázquez, cando sona o meu teléfono de peto. Unha chamada de España, Eladio Torres, o presidente da Plataforma prá Defensa da Praza d´Os Praceres, pra me dar unha boa nova: O Tribunal Supremo acababa de dictare sentencia. O ferrocarril, ilegal.

        Eladio estaba exultante; eu tamén, mentres me dirixía á embaixada co resto do grupo. Paco Vázquez acolleunos amablemente ó tempo que nos informaba do proiecto de restauración existente pró edificio (que financiaría Amancio Ortega). Inda tiven ocasión de falare con el un rato. En galego, que o home é dono dun fala fermosa, defensor declarado da lingua da oralidade, da polifonía de tantas aldeas da nosa terra que souberon mante-la fala viva, seguindo o maxisterio de Sarmiento, Losada Diéguez, Camilo José Cela, Ánxel Fole, Novoneyra e tantos outros, no que coincido con el. Pero volvamos ó  comunicado de Eladio Torres, algo así como unha nova prá esperanza, como se o Estado de dereito fose unha realidade. Os veciños d´Os Praceres, que na afoutada defensa da praza foran atacados pola policía, resulta que eran os verdadeiros defensores do orde; a actuación da policía aparecía agora como desproporcionada. Habería que demanda-la execución da sentencia.

        Os Praceres, marzo do 2013. Incumprida aquela sentencia, outras dictadas polo alto tribunal, firmes, siguen tamén pendentes. O 2 de marzo, o TSX de Galicia empraza á Autoridade Portuaria, presuntamente parte da trama existente, pra que retire os recheos de 300000 mt2 das súas instalaciós. Establece un prazo de vinte días. Ignórase a resposta, que o prazo xa pasou. Mais Fomento volve de novo, coa súa carga de irracionalidade, cunha proposta xa existente pra resolve-la súa responsabilidade na construcción do ferrocarril que, si se levantan os recheos, carecería de sentido. Falazmente, Fomento afirma que leva confeccionado doce proiectos prá execución da sentencia do 2007, cando realmente hai que supoñer que tenta evita-la execución. Sigue coa política cainita de cando pulou pola construcción do ferrocarril en contra da defensa que facía o ministerio de Medio Ambiente do terreo demanial, que quedaría comprometido con esa infraestructura dura, un atranco prá toma de posesión polos cidadáns das marismas de Lourizán cando éstas se vexan liberadas da presencia de tanta e irracional ocupación: empresas contaminantes, ferrocarril, avenida a Marín, edar ilegal d´Os Praceres. En fin, co Estado de dereito contra as cordas, parece que as xentes d´Os Praceres e outros colectivos teñen acción popular pra rato. E que esto cambie.

Ana Pastor e Benito Suárez Costa

Tren inaugural pola praza d´Os Praceres (foto do Faro de Vigo). No tren van catro axentes da presunta corrupción que acaba coesta ría: Fraga, Cuíña, Tonecho e Lores. No comezo das obras, os veciños d´Os Praceres fixeron resistencia. Neles mallou a policía, cando realmente as xentes d´Os Praceres defendían o Estado de dereito. O tempo e a Xusticia darialles a razón e por sentencia do TS de marzo do 2007 declárase o tendido do ferrocarril pola praza como ilegal. Pero a día d´hoxe, a vía sigue estando aí pra un servicio mínimo, tendo sido construída esta infraestructura parece que soamente ó servicio do clúster portuario de Ceferino Nogueira. 

Pontevedra, 28.03.2013
Entrada n. 1634 do blog

Ana Pastor e Benito Suárez Costa, 

por Xesús López Fernández 

"Seguimos coa milonga litoral, o baile de vodas do matrimonio Suárez Pastor". O día 23.03 vencía o prazo pra ter levantado os recheos do porto de Marín, uns 370000 mt2 de lámina de mar ocupada, unha actuación antiecolóxica de descerebrados. Esa ocupación estivo promovida dend´hai moitos anos pola Autoridade Portuaria, da que foron presidentes Tomás Iribarren (o gran amigo de Rajoy), María Ramallo (actualmente alcaldesa de Marín), Surís (do PSOE) e agora Benito Suárez Costa, o home de Ana Pastor, que inda hai pouco acometeu a realización de infraestructuras contra-natura pra favorecere o tránsido portuario pola autovía de Marín, asentada en dominio público marítimo terrestre. Pero aquí non pasa nada, que os políticos, presuntamente, embuchan, tragan, antes de asumi-la defensa da natureza. A cousa é tan demencial que non se entende que Urdangarín  intentara cargarse a Albufera valenciá, un espacio protexido, cun proiecto que contemplaba a construcción de 5800 vivendas. Vése que ó home lle faltou información, porque aquí, na ría de Pontevedra e cos políticos catetos que temos, daríanlle toda clase de facilidades prá realización de obra tan golosa.  

Pero hoxe é noticia en diversos medios que Fomento, é decir Ana Pastor, sigue a marea-la perdiz pra non buscar unha solución en relación co tema do ferrocarril, sobre o que se inclúen enlaces, sendo de lamentar que doutra volta La Voz de Galicia non inclúa na web cousas sustanciales. Pero o máis interesante das noticias aparecidas ven sé-lo dito por Eladio Torres, o presidente da Plataforma prá Defensa da Praza d´Os Praceres, asociación que leva promovido diversas sentencias que os nemigos do Estado de dereito queren aplacar: Fomento, a Autoridade Portuaria, Concellos de Pontevedra e Marín, tamén responsables.

Eladio  Torres di que o tema das pasarelas polas que queren meter ós veciños no canto de levanta-la vía é unha simple maniobra de distracción porque non queren comprire co levantamento dos recheos ordeado polo TSXGalicia. 

No seu día, Saramago, que tomara partido polos veciños d´Os Praceres, afirmaría que a derrota das xentes da parroquia era momentánea. O tempo darialle a razón, pois as sentencias cantan en contra do que intentan os enquistados na corrupción. E reproduzamos o que nesta hora dí Eladio Torres, en declaraciós a Pontevedra Viva, da que tomamos parte das ditas declaraciós:

"Torres recorda que dende que se dictou a sentenza contraria do Supremo a proposta de alternativas á supresión dos pasos a nivel"é un capítulo que se recupera cada pouco. Cada vez que os veciños demostran a mentira de todas as actuacións que fixeron, esta xente recurre ao amedrentamento, a que vai pasar algo malo si non se lles fai caso".. Malia todo, eles siguen firmes na súa postura de que a única solución para Os Praceres pasa por enterrar as vías que cruzan a praza da vila, pois "a praza tal e como está atenta contra ou máis sagrado que ten unha persoa, que é a vida".

"Aquí o que pasa dígoo eu moi fácil, que un dos actores que queren levar a cabo isto se mete na mesma cama que a ministra de Fomento"

"O voceiro veciñal tamén insiste en que a proposta actual, publicada este mércores no Boletín Oficial da Provincia (BOP), "non é novo, é unha proposta que nós xa sabíamos que tiña a Autoridade Portuaria e que agora conta co consentimento dos alcaldes de Pontevedra e Marín. O señor Lores e a señora Ramallo séntanse no Consello do Porto e isto coñéceno" e non ten ningún reparo en facer acusacións persoais para criticar o proxecto, en concreto, contra o actualpresidente da Autoridade Portuaria, José Benito Suárez Costa, e a súa relación persoal como marido da ministra de Fomento, Ana Pastor."

O contubernio existente antre Benito Suárez Costa e Ana Pastor está claro. Son matrimonio e non parece honesto que ambos participen dun proiecto de morte prá día que debería estar condenado pola vía penal. Pero Eladio dío moi axeitadamente: Benito Suárez métese na cama de Ana Pastor, naturalmente.

"Como o presidente da Autoridade Portuaria é o marido da ministra de Fomento pode permitirse facer iso", cuestiona. E pide expresamente que se considere esta reacción súa. "Aquí o que pasa dígoo eu moi fácil, que un dos actores que queren levar a cabo isto se mete na mesma cama que a ministra de Fomento. E estaría encantado de que mañán me chamaran dun xulgado para revatirme isto", indica ao respecto.

Eladio Torres tamén incide en que a opción pola que optan os veciños de enterrar a vía do tren non só é a recomendada polo Tribunal Supremo, senón tamibién a máis económica, de aí que reitere paréceme surrealista" cando fala da actual proposta de Fomento."O Tribunal Supremo despois de analizar as múltiples propostas dixo que a mellor é a desaparición da linea férrea en superficie porque é un espacio urbano, pero agora volve aparecer isto, vólveno sacar a exposición pública, creo que é a terceira vez. O soterramento é máis barato e dá cumprimento á sentencia, os técnicos de Fomento recomendan o soterramento porque é o máis rápido, o máis seguro, que cumpre coa sentencia e é o máis barato", sinala. E tamén lle marca o camiño ó Concello: "que non aleguen, que vaian a un contencioso-administrativo como foron eles".

"Torres critica ao Concello de Pontevedra e insta ó alcalde a que non dea permiso de obra pra acometer a actuación ou presente un recurso contencioso-administrativo contra esta."

"O voceiro tamén se mostra crítico coa actitude do Concello de Pontevedra, que este mércores anunciou que alegará contra a proposta de Fomento, e recorda aos responsables municipais que "sen permiso de obra do Concello non se pode facer". "A praza é pública, do Concello de Pontevedra e está nas súas mans decidir, pero xa no seu día o alcalde, este mesmo alcalde, permitiu a actuación. No seu día fixéronlle a ponte das Correntes e agora se volve baixar os pantalóns para que lle fagan un paseo de Pontevedra a Marín", valora.

"De feito, insta ao Concello de Pontevedra a que se en realidade está en contra desta proposta que non supón enterrar as vías "pode emprender un contencioso-administrativo contra esta resolución". " Se non o fai é porque isto é unha trama organizada na que se intenta confundir ao cidadán e na que estes actores din: nós mandamos e nós ímonos rir da Xustiza e do Estado de Dereito", critica.

Na súa opinón, as críticas públicas do Concello de Pontevedra por boca do concelleiro Cesáreo Mosquera son"unha trama organizada para desautorizar á plataforma, esta xente debe vivir nos mundos de Yupi, esta xente vai por un camiño diferente do procedemento xudicial" e cre que "o Concello ten dúas opcións: poñerlle collóns e non dar licencia de obra ou presentar un contencioso ou senón pode pasarnos a nós a tutela da praza dos Praceres e xa verás como esa actuación non se fai". Cuestiona, ademais, que "o alcalde di que xa se reuníu cos colectivos sociais, pois con nós non; gustaríanos que o fixera".

Enlaces:

Faro de Vigo, 28.03.2013.Unha loita que apoiou Saramago 

Faro de Vigo, 28.03.2013 Fomento descarta soterra-lo tren dos Praceres 

Faro de Vigo, 285.03.2013.É unha barbaridade: endurece o corte da praza 

Pontevedra Viva, 28.03.2013: Os veciños dos Praceres ven surrealista o novo proiecto de Fomento.

Os Praceres, parroquia mártir...e profeta

Con esta fotografía ilustra hoxe o Faro de Vigo as noticias sobre a cuestión portuaria. A foto corresponde ó momento de triste lembranza, de cando se acometía a construcción do ferrocarril a Marín, parece que a petición do clúster portuario intermediado por alguén próximo a Rajoy. Agora, sentenciada aquela construcción polo TS dende marzo do 2007, queda claro que as forzas  públicas non actuaban en defensa do ben común e que servían a intereses particulares.  Lembremos tamén que o ministerio de Medio Ambiente de Aznar opoñíase á construcción do trazado ferroviario. Servían así, como vendedores de crecepelo ou de "bolas de neve" en contra da actuación salvaxe do ministerio de Fomento daquel mesmo Goberno. Pero é que, ademais, a argumentación de Medio Ambiente era impecable, porque a construcción do ffcc., decían, ocuparía 55000 mt/2 de terreo demanial que introducirían un perfil duro que impediría ás xentes achegárense á praia de Lourizán cando finalizase a concesión de Ence (que xa non-a ten, carallo, a nova empresa, O Grupo Empresarial Ence, S.A., que incluso o TS ordeou ó ministerio MARM, en xuño do 2011, a incoación de expediente de caducidade da tal concesión, da que tiña a antigua Ence).

As xentes d´Os Praceres, profetas, están dispostas a levare pola vía penal a non execución das sentencias firmes que dend´as administraciós e clústers portuarios queren seguir a frearen. I é que, como eles din, 13 anos de paciencia son moitos anos e que mentres algunhas das xentes aparecidas nesa ou noutras fotos que se poden aportare foron detidas, a policía ambiental non funciona no que podemos definir como unha continua agresión contra natura, algo así como a actuación dunha presunta mafia portuaria. Os discursos de disculpa da Autoridade Portuaria, da alcaldesa de Marín ou da propia Xunta, non teñen xustificación. Pero vaian os enlaces do Faro de Vigo d´hoxe, que cobren varios perfiles do escándalo de corrupción que aquí se leva cocendo dende hai anos. ¡E pensar que  aínda querían eliminar ata algo máis de setecentos mil metros cadrados de lámina de mar!

Pontevedra, 5.03.2013

Entrada n. 1623 do blog

OS PRACERES, PARROQUIA MÁRTIR E PROFETA,

por Xesús López Fernández

Coido que a actitude de defensa numantina das xentes d´Os Praceres é digna de encomio. Tristemente, a súa actuación non se ve recollida nos grandes medios, algús deles claramente enzudrados co Relativismo moral dos políticos que non saben administrare o capital natural e que apostan por non valora-lo lucro cesante, a perda de capital natural e social desta ría a causa dos recheos, da contaminación continuada na que están pringáda-las diversas Administraciós. Teñamos presente tamén, nesta introducción, que a edar d´Os Praceres, denunciada ante o TS, foi tamén beneficiaria de fondos europeos, fondos transferidos por unha UE europea mal informada, outro asunto de corrupción fina. Siguen os enlaces do citado xornal:

 Faro de Vigo, 5.03.2013: Placeres abrirá procedimientos penales....(clicade) 

"Trece años de buena fe"

Torres aseguró que acudir al orden de lo Penal es una alternativa que hasta el momento siempre intentaron evitar "en un ejercicio de buena fe y haciendo gala de un sentido de la responsabilidad intachable", con el objetivo de buscar una solución negociada a sus reivindicaciones. Sin embargo, asegura que al colectivo vecinal no le queda otro camino cansados después de 13 años de batallas judiciales en el orden de lo Contencioso (todas ellas ganadas a la administración) y después de una larga espera sin que se ejecuten sentencias que son firmes. Tras la última decisión judicial comunicada por el TSXG al Puerto, los vecinos dicen estar seguros de que la administración "va a intentar confundir a la Justicia una vez más" presentando nuevos recursos. Por este motivo, han decidido abrir la vía penal para evitar que los incumplimientos de los fallos judiciales se prolonguen indefinidamente. "Aquí parece que la única vía para que alguien se dé por enterado es que la Guardia Civil acabe entrando en algún organismo", añade Torres. "Toda la gente que no cumple con las sentencias judiciales firmes y que se reúne para vulnerarlas tiene un nombre: es una trama organizada". Señaló además que hay responsables de la demora en la ejecución de las sentencias por acción pero también "por omisión". En este sentido culpó a los regidores de Marín y Pontevedra de "guardar silencio" y "callarse" ante el incumplimiento sistemático de los fallos judiciales favorables a los vecinos de Placeres y Lourizán. También reprochó a PP, PSOE y BNG que ninguno de ellos haya preguntado "en ningún foro político" (Parlamento Autonómico o Estatal) qué ocurre con estas decisiones judiciales. (Vedea noticia completa clicando no enlace)

Eladio Torres dí que ós veciños axiña os detiveron e condenaron a penas de prisión, e piden a mesma contundencia contra os que incumpran as sentencias. Faro de Vigo, 5.03.2013 (clicade)

Faro de Vigo, 5.03.2013: As declaraciós sen sentido de Ramallo.(clicade) alcaldesa de Marín, ex-presidente da Autoridade Portuaria que actualmente preside Benito Suárez, marido de Ana Pastor, a ministra de Fomento. ¡Qué vergonza!

Faro de Vigo, 5.03.2013: Os iluminatti dos empresarios coidan que levanta-los recheos sería aínda máis perxudicial prá ecoloxía. E falan así os dinamitadores (clicade), porque chegaron dinamita-los fondos pra ter un maior calado ó tempo que se cargaban o banco d´ameixas de Lourizán.

Algo cheira a omertá

Eladio Torres Castro, presidente da Asociación da Defensa da Praza d´Os Praceres

 O inferno de Ence, en Lourizán. Existen claras sospeitas sobre a actuación dos políticos en relación coeste tema. Hai un presunto fondo mafioso, unha trama inmoral contra-natura longamente consentidas.  

 Contra o que poida parecer, son os veciños os verdadeiros defensores do Estado de dereito. Houbo moitas esceas como ésta, nas que a Policía estaba a actuare, realmente, como exército particular ó servicio, presuntamente, do clúster de Ceferino Nogueira. Rajoy conoce ben, suponse, todo o que aquí se veu matinando.    

 Cando se inaugurou o ffcc. a Marín, na máquina do tren inaguural, como xinetes do Apokalypsis, viaxaban Fraga, Cuíña, Fernández Lores e Tonecho, o alcalde de Marín. O 15.03.2007, cando eu estaba en Roma, Eladio Torres avisabame por teléfono de que xa había, á fin, sentencia firme: o ferrocarril, ilegal. Pero dende a irracionalidade portuaria siguen coa esperanza de forza-la Xusticia, de conculcare o Estado de dereito. 

O Faro de Vigo d´hoxe, 19.01.2013, recolle a nova de que os Veciños d´Os Praceres piden a execución das sentencias firmes en relación co paso ilegal do ferrocarril pola praza d´Os Praceres e tamén o levantamento dos recheos portuarios que se aprecian na foto.

Pontevedra, 19.01.2013
Entrada n. 1601 do blog

ALGO CHEIRA A OMERTÁ,

por Xesús López Fernández

Este é un asunto de verdadeiro escándalo. Se Rajoy vai entrar agora a facer limpeza, aquí ten un tema bonito no que poden estar enzudrados non poucos dos seus amigos e xentes doutros partidos. Aquí nadie se preocupou por defende-la aplicación da Lei de Costas e hai tempo que, según parece, son os clústers portuarios os que dictan as normas de conducta; de que existe, en definitiva, un trasfondo mafioso, unha política de omertá á que nengún dos partidos presentes en Pontevedra resulta alleo. .

Sen máis comentarios, complemento as fotos mostradas e comentarios ó pé das mesmas co enlace da noticia do Faro de Vigo, 19.1.2013: Placeres exige ante los tribunales la demolición de los rellenos y los pasos a nivel ilegales. 

Outro enlace, deste mesmo blog: Milonga litoral

A DEFENSA DA PRAZA D´OS PRACERES

As xentes d´Os Praceres a defenderen a súa praza mentres a Policía mallaba en todos eles, mulleres e homes, esa policía que resultou que, ó mellor sen ela saber, fixo o traballo ó servicio de certos intereses portuarios, contrarios á esencia mesma do porto de Marín, da ría toda.

-

Pontevedra, 8.11.2010
-
Entrada n. 1346 do blog
-

A defensa da praza d´Os Praceres,

por Xesús López Fernández

-

Desconozo se a Iniciativa Cidadáa d´Os Praceres se vai presentare ás próximas elecciós locales. Eu animaríaos sobre a base de que poidan lanzare unha campaña de certo calado, prá que teñen máis argumentos que nadie.

-

A fotografía de presentación desta entrada corresponde a un dos episodios, de tantos episodios vividos polos homes e mulleres d´Os Praceres, e sobre ese tema hemos volver en máis dunha ocasión. Eles i elas levan na frente unha estrela, como diría o noso poeta; eles son, nesta ría, os únicos defensores do Estado de dereito, seguidos de lonxe por Salvemos Pontevedra, da que existen tamén algunhas denuncias "dormidas" no TSXGalicia.

-

Esta entrada ven ser complementaria da anterior, da n. 1345, e nela se inclúe, pra maior e mellor ilustración das xentes alleas ó drama d´Os Praceres e da ría toda, un enlace co que han poder analizare non poucas das secuencias das loitas alí producidas. En principio e como nota de urxencia, inclúo un enlace polo que o lector (e os partidos, se queren saber algo máis dos defensores, repito, dos defensores do Estado de dereito, definición deshonesta na boca dos predicadores do PSOE, PP ou BNG).

-

A lección maxistral, como se se tratase dunha reportaxe de Alfonso Arteseros pra España na Memoria, está xa nesta entrada. Clicando no enlace, seguindo o paso a paso recollido no blog das xentes d´Os Praceres, vos atoparedes coa verdade crú, vos perguntaredes se non hai criminales en libertade porque, á marxe das sentencias firmes, aquí faltou un verdadeiro proceso penal.

-

Enlace: Plataforma Praza d´Os Praceres, un blog de campaña, España na Memoria.

BUSCADE EN GOOGLE [25.02.2008]

Anuncio das elecciós xerales do 9M, polarizadas antre PSOE e PP.

Mariano Rajoy, que vai debatir con Zapatero, ás 22h p.m., en Televisión. Rajoy ven anunciando programas de rexeneración. ¿...?

Zapatero confórmase con empatar no debate do 25.2.2008. ZP asegura que non vai pedir perdón ós españoles, nen ás víctimas, pola súa mentira permanente en relación coas conversaciós con ETA.

Pontevedra, 25.02.2008

Entrada n. 444 do blog. Traballo remitido a diversos medios prá súa publicación nesta data. O tema ten tela, porque a través de Google pódense conocer moitas das carencias e pecados dos partidos, mesmo a súa impotencia, como queda dito no artículo, pra urxi-la reposición da legalidade en tantísima cousa denunciada como existe. A impresión que moitas veces se pode sacar é a de que os partidos non controlan nada, que son reféns dos grupos de presión. E nesas circunstancias é difícil votar por nadie, ata o punto de que moitos cidadáns pensan en votar contra alguén, contra o peor. Google pode aclarar algunhas cousas.

Buscade en Google [25.02.2008],
por Xesús López Fernández

Según os medios, Rajoy e Zapatero preparan a conciencia o debate desta noite, que pode ser importante nunha campaña que aparece bipolarizada, tendencia ésta que, dende que temos democracia, diríase que se vai conformando máis e máis en cada novo comicio, especialmente desta volta. As enquisas demoscópicas veñen pescudando na opinión pública pra ver de nos ofrecer un resultado anticipado, de nos presentar a un gañador. Así, daban unha certa avantaxe ó PSOE que parece que, nos últimos días, vai decantando nunha especie de empate técnico. E si o debate inicial, máis ben unha parodia, antre Solbes e Pizarro, parece se resolveu a favor do primeiro, segundas e terceiras lecturas do mesmo permiten unha estimación distinta: o incremento do paro, a crisis do ladrillo, os impagados das hipotecas disparados ata un 123 por cen en xaneiro; que o crecemento previsto pola CE apunta pra España a un 2,70% neste 2008, son datos que valen pra rubrica-la afirmación de Pizarro de que España non vai ben e que só unha verdadeira xestión económica pode endereita-lo errático rumbo do país. Por eso falan algús analistas da necesidade de vontade política e patriótica, pra lle devolve-lo pulso a unha Nación que o ten perdido.

Os actos de campaña mostran a un Zapatero na línea da tensión e dramatismo anunciados despois da súa charla con Gabilondo, como dono dun certo mesianismo; Rajoy aparece máis pausado, como querendo converti-los escenarios nos que intervén en aulas pró dialogo coas xentes alí presentes. Son dúas pedagoxías distintas, dous estilos diferentes, que no debate que esta noite vai moderar Campo Vidal non é doado saber cómo van converxer. E andan tamén na campaña os partidos menores, os nacionalistas, coa esperanza de se convertir na bisagra necesaria prá formación de goberno. Diríase que a crispación tamén cristaliza [¿consignas?] en actos menores, incluso académicos, nos que comparecen grupos antidemocráticos pra reventaren charlas como a de María San Gil, en Santiago; a de Dolors Nadal, en Barcelona; a de Rosa Díez, na Complutense, ou tamén, fóra da campaña electoral, na conferencia de Galicia Bilingüe no auditorio da Obra Social de Caixanova, en Vigo, o pasado día 20.

Outra forma de facer campaña é a contínua publicación nos medios de artículos asinados por políticos, moitas veces cuestionados cando o medio dixital no que aparecen así o permite. É nese foro aberto ó pe de cada traballo onde os cibernautas dan ideas, a favor ou en contra, ou simplemente intentan amplifica-lo debate, porque existen, certo, carencias, mensaxes capadas, silencios que non se poden consentir. ¿Ónde está o discurso claramente ambientalista que moitos de nós agardamos? ¿Está definido na campaña, de forma xenerosa, o necesario apoio á independencia xudicial ou á supresión do imposto sucesorio da que falou Pizarro...? Nada. Xogan moitos coa desmemoria e contra ela asume un certo protagonismo a memoria crítica dalgún comentarista: “Buscade en Google”,,,,”El caso Brindisi, el caso Reganosa”.. Ou Cabo Vilán, Tradepana, ferrocarril d´Os Praceres, a edar do Lagares...

O esforzo dalgunhas asociaciós en xudicializar denuncias das que, á vista da Constitución, do Raminp, da Lei de Costas, parecen claras infracciós, estaría fóra de lugar si existise unha verdadeira política ecoloxista que pode estar nos discursos, sí, dos que temos que decir que son, ás veces, rotundamente inaceptables. Buscade en Google, efectivamente, o que se vos ocurra: leis, sentencias, delitos ecolóxicos, actuaciós próximas conocidas nas que algús partidos fixeron xa, nun debate local de campaña, declaración de clara impotencia pra pular pola reposición da legalidade.... Pra que as cousas sigan como están, pra convertiren moitas veces os discursos en rendas descalificatorias antes que en exame de conciencia, mellor estar calados. A ver se no debate desta noite, antre Rajoy e Zapatero, asoma algo de esperanza. De tódo-los xeitos, buscade en Google, na rede. Pra aguza-lo voto.

O FERROCARRIL DA VERGONZA

Pontevedra, 4.7.2007

A execución da sentencia do 5.03.2007, ratificando outra anterior que declaraba ilegal o insultante ferrocarril da Praza d´Os Praceres, debería estar xa en fase terminal, porque o prazo con que contaba o Ministerio de Fomento vence o próximo día 9.

Surís, o actual presidente de Autoridade Portuaria pode facer bos ós anteriores Iribarren e Ramallo. Polo menos no sentido que se lle pode dar ás súas palabras sobre novas actuaciós no Porto. Pola súa cabeza parece non pasa o cumprimento da sentencia. E onte estivo presente nas conversas celebradas antre Pachi Vázquez, o conselleiro de Medio Amiente da Xunta de Galicia e Víctor Nogueira, en representación do grupo de empresas de Ceferino Nogueira, na terminal cuberta, que parece volveron inaugurar. (A primeira inauguración foi no 2003, se a memoria non falla)

Un non quere maxinar que antre os conversantes se puido ter falado de lle tirar importancia á sentencia do Tribunal Supremo da Nación. Como por outra banda o Ministerio de Fomento non se sabe de qué vai, denunciada incluso a súa actuación no entorno de Lourizán polo Ministerio de Medio Ambiente da Administración Aznar. Pero, en fin, parece que en Fomento seguen a manda-los mesmos que mandaban, porque xa hai que ter dinós (collós) pra gastar cartos públicos na construcción dun ferrocarril privado, ilegal como queda dito.

-A Plataforma Defensora da Praza dos Praceres acaba de remitir unha nota a tódo-los medios de comunicación, porque non van consenti-lo incumprimento da sentencia. Sigue a nota do colectivo defensor de Lourizán-Parroquia Mártir.

-De la Plataforma Defensora da Praza dos Praceres, Pontevedra, a todos los medios de comunicación.

Eladio Torres Castro, como presidente y portavoz de la citada Plataforma, en relación con la ocupación ilegal de la citada plaza, tiene la obligación de recordar:

1.- Que la ilegalidad del ferrocarril en superficie, con pasos a nivel por la plaza de Os Praceres, protestado por el vecindario desde el primer momento y a consecuencia de la dejación de funciones de los Concellos de Pontevedra y Marín, fue definida por sentencia del Tribunal Superior de Justicia de Madrid con fecha 5 de febrero de 2004, ratificada por el Tribunal Supremo del Estado con fecha 5 de marzo de 2007.

2.- Que por dicha sentencia se declara este asunto como firme y definitivamente juzgado; que la misma debería insertarse por el Consejo General del Poder Judicial en la publicación oficial de jurisprudencia del Tribunal Supremo.

3.- En dichas circunstancias y como la Plataforma Defensora da Praza dos Praceres y este portavoz han venido declarando demandan, una vez más, la ejecución de la sentencia, el levantamiento de la vía ilegal en el tramo de la Praza de Os Praceres.

4.- Que dicho levantamiento debería estar ya en vías de realización, habida cuenta de que el plazo de que dispone el Ministerio de Fomento desde la fecha en que recibió la comunicación de la sentencia se agota el próximo 9 del corriente mes de Julio.

5.- La Plataforma Defensora da Praza dos Praceres piensa exigir la actuación necesaria para la reposición de la legalidad y espera que las fuerzas políticas no se posicionen en contra de lo ratificado por la citada sentencia del más alto tribunal de la nación.

6.- Aunque los diversos partidos políticos representados en el Concello pontevedrés hayan reconocido en un pleno, a la vista de la sentencia producida, la vergüenza de su anterior dejación de funciones; que incluso se hayan solidarizado en dicho momento con los vecinos de Os Praceres, la obligación de los mismos pasa por no entorpecer durante más tiempo la reposición de la legalidad; es más, deberían ser ya parte activa contra las maniobras que desde la Autoridad Portuaria está promoviendo su actual presidente (cargas de dinamita en los fondos del puerto incluídas), y en relación con el Proyecto Básico del Plan Especial del Puerto, también denunciado ante los tribunales.

7.- Dicho esto, la Plataforma Defensora da Praza dos Praceres, para el caso de que el Ministerio de Fomento no quiera acometer las pertinentes obras, ofrece, a partir del 9.7.2007, su colaboración activa en la redacción de un proyecto alternativo para el levantamiento de las vías del ferrocarril ilegal.

Pontevedra, 3 de Julio de 2007

Fdo. Eladio Torres Castro